Honden kunnen om verschillende redenen aanvallen ervaren. Epilepsie, giftige stoffen zoals antivries, tumoren, nierstoornissen, infecties en bepaalde medicijnen kunnen deze episoden van onvrijwillige spiercontracties veroorzaken. Tekenen van een aanstaande aanval kunnen rondlopen, janken, kwijlen en genegenheid zoeken zijn. Weten hoe je met deze situaties omgaat, stelt je in staat om je hond zo veilig mogelijk te houden en ervoor te zorgen dat hij de juiste medische zorg ontvangt. Hoewel sommige aanvallen mild en afzonderlijke incidenten zijn, kunnen anderen ernstig zijn en onmiddellijke behandeling vereisen.
Zorg voor een veilige omgeving
- Honden die een aanval hebben, kunnen hun bewegingen of gedrag niet controleren. Zorg ervoor dat je hond in een veilige omgeving is om het risico op ernstige verwondingen te verminderen. Verplaats meubels en scherpe voorwerpen van je hond en houd haar weg van trappen, open haarden en zwembaden. Houd de kamer stil en blijf rustig om stress voor zowel jou als je hond te minimaliseren. Laat geen andere huisdieren of kinderen in de buurt van haar totdat de aanval voorbij is. Het toepassen van zachte druk met een kussen of deken om haar vast te houden kan zelftoegebrachte verwondingen voorkomen. Het leggen van een kussen op de vloer kan helpen om je hond te beschermen tegen hoofdletsel. Je hond zal haar tong niet doorslikken tijdens een aanval, volgens dierenarts Race Foster. Het in haar mond reiken kan leiden tot een onvrijwillige beet als haar kaken dichtklappen.
Noteer details
- Timeer de aanval van je hond en bel je dierenarts als het langer dan vijf minuten duurt. Zoek spoedeisende hulp als het langer dan 20 minuten duurt of als je hond meerdere aanvallen achter elkaar ervaart. Kijk je hond goed na en noteer welke delen van zijn lichaam zijn getroffen. Partiële aanvallen treden alleen op aan de ene kant of in één gebied op, terwijl gegeneraliseerde aanvallen de skeletspieren in het hele lichaam van je hond beïnvloeden. Gegeneraliseerde aanvallen kunnen grote mal of petite mal zijn. Honden die een grote mal aanval hebben, hebben convulsies, kwijlen overmatig en urineren of defeceren oncontroleerbaar. Honden die een petite mal aanval hebben, vallen in een staat van bewusteloosheid zonder te convulsiëren.
Na een aanval
- Je hond kan tot een uur nodig hebben om te herstellen van een aanval. Aangezien ze desoriënteerd kunnen zijn of moeite hebben met lopen, laat ze niet in de buurt van trappen tot ze weer normaal is. Zorg ervoor dat ze toegang heeft tot vers water. Blijf bij je hond en spreek haar in een geruststellende stem, vooral als ze doet alsof ze iets verkeerds heeft gedaan. Geef je dierenarts zoveel mogelijk details over de aanval van je hond zodat de oorzaak kan worden bepaald. Onderliggende aandoeningen, zoals epilepsie, kunnen vaak worden beheerd zodat aanvallen minder frequent en ernstig zijn.
