Huisdieren
Huisdieren
Wanneer een hond hoest, is dat meestal een teken van verkoudheid of seizoensallergieën, aandoeningen die eenvoudig te behandelen zijn. Echter, als het dier een diepe, hackende hoest ontwikkelt die gedurende een langere periode aanhoudt, kan een dierenarts longcongestie diagnosticeren gerelateerd aan andere ziekten in het lichaam van de hond en de behandeling kan langdurig en moeilijk zijn.
Longcongestie bij honden verwijst naar een ziekteproces waarbij de wanden en vasculaire weefsels van de longen gevuld raken met bloed. Longcongestie gaat normaal vooraf aan longoedeem---een ophoping van vloeistof in de functionele ruimtes van de longen en de alveoli (kleine zakjes aan het einde van de bronchiën van de long). Wanneer deze aandoening optreedt, wordt de lucht ruimte in de longen aangetast en kan ademhalingsnood ontstaan.
De meest voorkomende oorzaak van longcongestie bij honden is congestief hartfalen. Wanneer de kleppen van het hart van de hond niet goed genoeg functioneren om voldoende bloedstroom van de ene klep naar de andere te laten, zal het bloed terugstromen door de aderen terug naar de longen en in het vasculaire weefsel. Traumatisch letsel kan ook longcongestie veroorzaken, met name als kneuzingen optreden in het lichaamsgebied rond de longen. Houtwormziekte, medicatie toxiciteit, infectie of vergroting van de hartspier, en ernstige allergische bronchitis kunnen ook leiden tot longcongestie.
De symptomen van longcongestie zijn nauw gerelateerd aan de symptomen van hartfalen. Een zieke hond kan een hoest hebben die 's nachts erger wordt en diep in de borst echoot. De hond kan tekenen van inspanningsintolerantie vertonen, zwak en lethargisch zijn, en flauwvallen. Ze kunnen onwillig of onvermogend zijn om te eten. Honden ontwikkelen vaak moeite met ademen, vooral bij liggen en hartritmestoornissen zijn veelvoorkomend.
Dierenartsen zullen gewoonlijk honden met longcongestie diuretica voorschrijven om de urineproductie te verhogen en een deel van het vocht door de nieren te laten verwerken en uit het lichaam te laten verlaten. De hond kan ook medicatie krijgen om de hartfunctie te verhogen en hartritmestoornissen te reguleren. Als er vocht in de longruimtes wordt gevonden en de hond in ademhalingsnood verkeert, kan een naald in de holte worden ingebracht en de vloeistof in een spuit worden getrokken. Dierenartsen kunnen ook een natriumarm dieet en weinig tot geen beweging aanbevelen.
Longcongestie bij een hond is een ernstige aandoening en kan levensbedreigend zijn. Onmiddellijke diergeneeskundige zorg is noodzakelijk, en zelfs met behandeling overleven sommige honden niet. Als hartaandoening de onderliggende oorzaak van de congestie is, kan de behandeling palliatief worden---het verminderen van vochtophoping in de longen en het verhogen van het hartminuutvolume zodat de hond comfortabeler is. Vanwege het hoge sterftecijfer van gecongestieerde honden met hartproblemen, is kwaliteit van leven meestal de belangrijkste overweging voor zowel diergeneeskundige professionals als huisdierbezitters en euthanasie wordt een optie.