Huisdieren
Huisdieren
De Noorse elkhond, een van de oudste hondenrassen, is duizenden jaren oud. Oorspronkelijk uit Scandinavië, werd het gebruikt als grootwildjager, voornamelijk eland en hert. Ze zijn ook als sledehonden gebruikt. Hun sledevaardigheden waren zo gewaardeerd dat in tijden van oorlog de Noorse verdedigingsminister de macht had om alle particuliere elkhonden in te roepen.
Alle honden kunnen af en toe huid- en haarproblemen hebben, en de Noorse elkhond is hierin geen uitzondering. Vooral in de zomermaanden zijn ze vatbaar voor hittevlekken, een vorm van dermatitis. Hittevlekken worden meestal veroorzaakt door allergieën voor vlooien, voedsel, roigne en zelfs onjuiste verzorging. Soms veroorzaken gistinfecties en medicijnreacties hittevlekken. Elke eenvoudige huidirritatie die de hond doet schrappen kan de huid breken, wat de perfecte omgeving voor bacteriën creëert.
Hittevlekken zien eruit als rode, ronde, kaale plekken op de huid, meestal rond de achterzijde van de hond, bij de anus of rond het gezicht.
Om hittevlekken te behandelen, zal de dierenarts eerst bepalen of ze geïnfecteerd zijn. Zo ja, wordt meestal een antibacteriële zalf voorgeschreven. De dierenarts kan ook een cortisonzalf voorschrijven om de jeuk te stoppen.
Het zware haar van de Noorse elkhond maakt het vatbaarder voor hittevlekken in de zomer. Regelmatig borstelen lost vastgezette haren die vocht tegen de huid houden. Zorg dat de hond regelmatig getrimd wordt, en stel een goed vlooienbestrijdingsprogramma op om schrapen en nieuwe letsels te voorkomen.
Allergieën zijn de meest voorkomende oorzaak van huidproblemen en haaruitval bij de Noorse elkhond. Voedselallergieën, met tarwe en maïs als schuldigen, zijn gemakkelijk te diagnosticeren. Controleer de ingrediënten van het hondenvoer; als tarwe en/of maïs onder de eerste ingrediënten staan, probeer dan over te stappen op een voer met meer vlees dan graan. Als de haaruitval na enkele weken op het nieuwe dieet aanhoudt, is het misschien geen voedselallergie. Raadpleeg uw dierenarts voor andere oorzaken.
Andere allergieën kunnen zijn: omgevingsirritanten, inademingsallergieën zoals haarspray en ruikverfrissers, en contact met chemicaliën zoals wasmiddel of verf. Ook pollen, vlooien en huisstofmijten kunnen een allergische reactie veroorzaken.
De ziekte van Cushing wordt veroorzaakt door een toename van het hormoon glucocorticoïde. Deze stof wordt geproduceerd door de bijnierschorsen, op commando van de hypofyse. Als er iets misgaat in de bijnierschorsen of de hypofyse, wordt er te veel glucocorticoïde geproduceerd, wat Cushing veroorzaakt. Een van de kennelijke tekens is haaruitval, samen met verhoogde waterconsumptie en urinatie – signalen om de hond te laten testen op Cushing.
De schildklier produceert hormonen die het metabolisme regelen. Hypothyreoidisme wordt veroorzaakt door een tekort aan schildklierhormoonproductie. Deze stoornis veroorzaakt veel symptomen, maar wordt het meest herkend door obesiteit met haaruitval en huidproblemen. Uw dierenarts kan hypothyreoidisme diagnosticeren met een bloedtest.
Er zijn drie soorten roigne, een hoogst besmettelijke huidziekte, veroorzaakt door drie verschillende mijtensoorten.
Demodectische roigne treft jonge pups tot één jaar. Dit type wordt, in tegenstelling tot de andere twee, niet als besmettelijk beschouwd. Behandeling met insecticidale shampoo en topische zalf.
Als uw hond roos op het hoofd, nek en/of rug heeft, kan het cheyletiella-roigne zijn. Hoewel deze roigne hoogst besmettelijk is, is een infectie van korte duur.
Sarcoptische roigne, de meest voorkomende van de drie, ook wel schurft genoemd. Het vrouwtjesmijt graaft zich onder de huid van de hond om eieren te leggen, wat intense jeuk veroorzaakt. Als uw Noorse elkhond haaruitval ervaart op het gezicht, oren, ellebogen en poten, kan dit een teken zijn van sarcoptische roigne. Deze ziekte is hoogst besmettelijk voor andere huisdieren en mensen. Dierenartsen hebben goede resultaten geboekt met ivermectine en voerschrijven soms ook een steroïde om de jeuk te controleren.
Volgens de School of Veterinary Medicine van Washington State University zijn sommige rassen, vooral herdershonden zoals oude Engelse herders, collies en Australische herders, gevoeliger voor ivermectine. Deze gevoeligheid kan zwaar genoeg zijn om hospitalisatie te vereisen en kan fataal zijn. Hoewel Noorse elkhonden niet op de lijst staan van meest gevoelige rassen, is de gevoigheids test eenvoudig en waarschijnlijk de moeite waard om te overwegen.