Huisdieren
Huisdieren
Het ontstaan van kniegewrichtsproblemen bij honden gebeurt meestal zeer snel, wanneer de hond kreupel wordt of begint te kreupel te lopen en weigert om gewicht op het betrokken been te verzetten. Deze problemen presenteren vaak specifieke problemen voor eigenaren: pijn voor de hond en de kosten van behandeling en herstel.
Het kniegewricht bij honden is het grootste gewricht in het lichaam van de hond en draagt het grootste deel van het lichaamsgewicht. Het omvat de patella (kniekap), die in een gleuf aan de basis van het femur zit—het grootste been van het been—en de ligamenten en pezen die de femur, patella en tibia (het scheenbeen) bij elkaar houden. De knie kan slechts in één richting buigen, en wanneer een van zijn elementen dysfunctie vertoont, is het resultaat een kreupel, pijnlijke hond.
Honden lijden aan twee belangrijke typen knieproblemen.
Het eerste is een kruisbandletsel, meestal voorkomend bij middelgrote, overgewichtige honden die het gewricht hyperextenderen tijdens het bewegen na een periode van inactiviteit. De kruisband bestaat uit twee afzonderlijke banden die achter de patella kruisen en deze op zijn plaats houden. Wanneer een van deze twee structuren gewond raakt, kan de knie uit zijn kom springen. Dit type traumatisch letsel treedt ook op bij sommige atletische honden en kan leiden tot degeneratie van het gewricht na slechts een paar weken zonder behandeling.
Patella luxatie is de luxatie van de kniekap uit de gleuf waar deze zich bevindt—meestal zonder betrokkenheid van de ligamenten. Voortkomend uit trauma of aangeboren afwijkingen, kunnen de symptomen van luxatie intermitterend zijn, aangezien de patella uit en in zijn kom glijdt. Het begint vaak in de puppytijd en kan progressief erger worden naarmate de hond ouder wordt.
Andere soorten kniegewrichtsproblemen omvatten artrose, verstuikingen, spier-, pees- en bandenrekkingen, en infecties. Elke vorm van gewrichtsprobleem bij honden vereist diagnose en behandeling door een gecertificeerde dierenarts.
Dierenartsen gebruiken doorgaans een reeks röntgenfoto's en buigingsproeven om elk type kniegewrichtsziekte te diagnosticeren. Röntgenfoto's tonen elk type anatomische afwijking en verplaatsing van de kniekap. Dierenartsen palperen soms ook het gewricht en de patella van de hond om te zien of ze enige luxatie vertonen terwijl deze optreedt. Dierenartsen raden vervolgens mogelijk een MRI van het betrokken gewricht aan, maar dit gebeurt meestal alleen als het probleem acuut en traumatisch is.
De beste preventie van elk type kniegewrichtsprobleem is om een hond actief en slank te houden. Omdat obesitas een factor is, is een dieet met veel vezels en weinig koolhydraten nuttig bij het beheersen van gewichtstoename naarmate de hond ouder wordt. Sommige eigenaren voegen een chondroïtine/glucosamine supplement toe aan het voedsel van hun oudere hond om de gewrichtsflexibiliteit te verbeteren. Behandeling van kruisbandletsel en patella luxatie vereist doorgaans chirurgische stabilisatie van de knie. De dierenarts verwijdert normaal gesproken elk type beschadigd weefsel voordat de delen van het beschadigde gewricht worden bevestigd. Eigenaren moeten de beweging en het springen van hun honden gedurende enkele weken na de operatie beperken. Dierenartsen plaatsen doorgaans een ondersteunend verband over het gebied en bevelen pijnstillende en ontstekingsremmende medicijnen aan. Ze kunnen ook fysiotherapie en gewichtsvermindering aanbevelen.
Hoewel kruisbandletsel normaal gesproken optreedt bij overgewichtige, middelgrote of zeer atletische honden, kan patella luxatie bij elk dier gebeuren. Vaak hangt het type luxatie dat wordt gediagnosticeerd en de behandeling daarvan af van de grootte van het dier. Ongeacht de diagnose, resulteren knieproblemen bij een hond doorgaans in een bepaalde mate van degeneratieve beenziekte naarmate de hond ouder wordt.