Huisdieren
Huisdieren
Distichiasis en glaucoom zijn twee van de meest voorkomende oogziekten bij honden. Beide ziekten kunnen worden over het hoofd gezien, wat tot potentieel ernstige gevolgen kan leiden, zoals blindheid in het geval van glaucoom. Let op de ooggezondheid van uw hond en praat met uw dierenarts als u een van de symptomen herkent.
Distichiasis is een oogziekte die resulteert uit oogirritatie veroorzaakt door abnormale wimpergroei.
Glaucoom wordt gekenmerkt als abnormaal hoge druk in het oog. Er zijn twee typen glaucoom: primair en secundair. Als uw hond primair glaucoom heeft, heeft ze waarschijnlijk een probleem met de manier waarop het oog vochtige vloeistof afvoert. Secundair glaucoom betekent dat het glaucoom wordt veroorzaakt door een andere stoornis, meestal niet gerelateerd aan de afvoerende vloeistof.
De extra wimpers die distichiasis veroorzaken, komen uit de zogenaamde Meibomiusklieren. Wanneer een hond distichiasis heeft, groeien er twee of meer haren uit deze klieren en irriteren ze het oogbal en het omliggende weefsel.
Primair glaucoom verschijnt bij honden wanneer de manier waarop vloeistof uit hun oog afvoert abnormaal wordt. Dit kan worden veroorzaakt door te weinig afvoeropeningen of openingen die niet goed werken. Secundair glaucoom wordt veroorzaakt door andere factoren, waaronder tumoren en trauma aan het oog.
Symptomen van distichiasis kunnen variëren van minimaal tot ernstig, afhankelijk van de tijdsduur dat de wimpers aanwezig zijn geweest en hun textuur. Symptomen van distichiasis omvatten pijn in het oog en ooglid, hoornvlieszweren en verhoogd knipperen. U kunt ook overmatig tranen zien, of uw hond knijpt zijn ogen dicht of houdt ze gesloten.
Bij glaucoom kunt u opmerken dat de pupillen van uw hond niet zo snel samentrekken als ze zouden moeten bij blootstelling aan licht. De pupil kan enigszins groter lijken en er kan ook oogroodheid en irritatie zijn.
Behandeling van distichiasis omvat het vernietigen van de haarfollikels die de abnormale wimpers creëren, wat voorkomt dat de haren terugkomen. Cryotherapie wordt gebruikt om de randen van het oog te bevriezen waar de wimpers groeien. Chirurgie en elektrolyse worden ook gebruikt om het haarfollikel te vernietigen en het haar te verwijderen. Simpelweg de wimpers plukken is niet voldoende, omdat dit het follikel niet vernietigt en distichiasis weer kan opduiken.
Glaucoom bij honden wordt behandeld met orale diuretica die helpen om een deel van de druk in het oog te verlichten. Glaucoom dat niet reageert op medicijnen kan alleen worden behandeld met chirurgie, wat impliceert dat een drain wordt geïmplanteerd om overtollig vocht te verwijderen. Medicijnen worden ook in het oog geïnjecteerd om de cellen te doden die de vloeistof produceren.
Honden met distichiasis zouden niet moeten worden gebruikt voor fokkerij om de kans te verkleinen dat het via de bloedlijn wordt doorgegeven. Sommige rassen lijken in het bijzonder vatbaarder voor distichiasis, zoals de cocker spaniel, de Engelse buldog, golden retriever en poedel. De miniatuurpoedel, Yorkshire terrier, Lhasa Apso en pug zijn ook risicorassen voor distichiasis.
Diegenen met een bijzonder hoog risico op glaucoom zijn de chow chow, samojede, deense dog en dalmatiër. De shih tzu, poedel en Alaskan malamute worden ook beschouwd als risicorassen voor glaucoom.