Huisdieren
Huisdieren
Pyoderma is een veelvoorkomende dermatologische aandoening bij honden, meestal als een secundaire ziekte veroorzaakt door een primaire gezondheidszorg. In deze gevallen zal het behandelen van de primaire zorg de pyoderma ook verlichten. Echter, in sommige gevallen kunnen dierenartsen geen primaire oorzaak vinden, zodat de pyoderma wordt gelabeld als „idiopathisch“, of voortkomend uit een onbekende oorzaak. In dergelijke gevallen is het doel van de dierenarts om te voorkomen dat de aandoening terugkeert, wat doorgaans wordt bereikt met het antibiotica cephalexin.
Een studie, gepubliceerd in Veterinary Dermatology, gefinancierd door Virbac SA, en getiteld „Cephalexin intermittent therapy in dogs with 'idiopathic' recurrent pyoderma“, werd uitgevoerd in 2004 door D. N. Carlotti, P. Jasmin, L. Gardey, en A. Sanquer. Ze beoordeelden de effectiviteit van cephalexin „weekend“ behandeling voor honden met idiopathische pyoderma. Met „weekend“ behandeling bedoelden ze het geven van het antibiotica twee dagen per week in plaats van dagelijks. Voordat ze de studie begonnen, bepaalden ze dat elk van de 28 testhonden een geschiedenis van idiopathische pyoderma had en geen onderliggende huidaandoening.
Tijdens de eerste fase van de studie werden de testproefpersonen behandeld met cephalexin om hun pyoderma te genezen, met tweemaal daagse behandeling voor een minimum van vier weken en een maximum van twee tot vier maanden, afhankelijk van of de pyoderma oppervlakkig of diep in de weefsels was. Zodra alle testproefpersonen genezen waren, ging de studie over naar fase twee.
In fase twee werden een paar honden om verschillende redenen uit de studie verwijderd, maar de anderen werden verdeeld in een controlegroep en een experimentele groep. De experimentele groep, bestaande uit 10 honden, kreeg tweemaal daagse doses cephalexin op zaterdag en zondag elke week gedurende één jaar. De controlegroep van 13 honden kreeg een placebo. De dierenartsen onderzochten de honden lichamelijk en scoorden ze op klinische tekenen van pyoderma elke twee maanden gedurende fase twee, tenzij een terugval van hun aandoening een eerder onderzoek noodzakelijk maakte.
De studie vond een significant verschil tussen de twee groepen honden. Van de tien honden die de cephalexin weekendbehandeling kregen, hadden er twee helemaal geen terugval gedurende de één jaar durende studie. Van de overige acht honden was de gemiddelde tijd voordat er een terugval van hun pyoderma optrad ongeveer 6,6 maanden. In vergelijking hadden de honden in de controlegroep een gemiddelde terugvaltijd van 2,5 maanden, minder dan de helft van de tijd van degenen die de weekendbehandeling kregen.
De auteurs van de studie concludeerden dat cephalexin weekendtherapie effectief was voor honden met idiopathische recidiverende pyoderma.