Huisdieren
Huisdieren
Aanvallen bij honden variëren van hond tot hond. Sommige honden zullen slechts een ledematen trekken, terwijl anderen bewusteloos raken en op hun zijden liggen in spasmen. Sommige honden kunnen agressief worden tijdens de aanval. Medicatie voor hondenaanvallen hangt af van de oorzaak van de aanvallen. Honden kunnen aanvallen hebben vanwege diabetes, vergiftiging, letsel, orgaanfalen of een neurologische stoornis zoals epilepsie.
Volgens The Veterinarian's Guide to Your Dog's Symptoms, veroorzaakt strychninevergiftiging bij honden aanvallen, coördinatieproblemen en extreme angst. In dit geval zijn de aanvalsmedicijnen geactiveerd houtskool en diazepam of fenobarbital intraveneus gegeven. De hond zal ook gesedateerd moeten worden.
Honden eten graag chocola, hoewel het dodelijk voor hen kan zijn, omdat het zowel theobromine als cafeïne bevat. Theobromine is meestal dodelijker dan cafeïne. Honden die in koffie, frisdrank, andere cafeïnehoudende dranken of chocola komen, kunnen cafeïnevergiftiging krijgen, wat hyperactiviteit omvat en vervolgens aanvallen. De hond moet eerst braken, en dan naar de dierenarts gaan, waar hem diazepam zal worden gegeven om de aanvallen te stoppen.
Volgens Mar Vista Animal Medical Center, zijn de drugs van keuze voor aanvallen veroorzaakt door epilepsie het barbituraat fenobarbital en het anti-aanvalsmiddel kaliumbromide. Dierenartsen geven sommige honden een combinatie van deze twee medicijnen. Als deze twee medicijnen falen, zal de dierenarts diazepam of een ander medicijn in de diazepam familie proberen.
Wanneer de oorzaak van een aanval onbekend is, volgens Dog Owner's Home Veterinary Handbook, zal de hond waarschijnlijk anti-convulsiva krijgen: diazepam, clorazepaat, felbamaat, gabapentine of levetiracetam. Uw dierenarts zal deze medicijnen intraveneus toedienen, omdat de hond niet zal kunnen slikken.
Aanvalsmedicatie voor honden werkt om een aanval op twee manieren te stoppen. Ten eerste kalmeren ze het centrale zenuwstelsel van de hond, wat helpt om onwillekeurige bewegingen te beheersen. Ten tweede werken ze als een kalmeringsmiddel om de chemische activiteit in de hersenen te stillen. Vanwege de mogelijkheid van langetermijn bijwerkingen, geven dierenartsen de honden zoveel mogelijk een lage dosis.