Huisdieren
Een aanval ontstaat door een plotselinge golf van neurologische activiteit in de hersenen. Stuipen bij honden worden geassocieerd met epilepsie, maar andere oorzaken bestaan die dierenartsen moeten overwegen. Stuipen zijn geen aandoening, maar een symptoom van een onderliggende oorzaak (Caroline Tanaka, DVM). Ze manifesteren zich op verschillende manieren; het aantal mogelijke oorzaken is even groot.
Een hondenstuip kan enkele seconden, minuten of uren duren, afhankelijk van type. Volgens Tanaka: symptomen variëren, maar stuipen gaan bijna altijd gepaard met veranderde bewustzijnstoestand. Langere stuipen: groter risico op schade/dood, maar hond ervaart geen pijn/oncomfort – waarschijnlijk onbewust van de aanval.
Twee categorieën: gegeneraliseerde en focale stuipen. Gegeneraliseerd = menselijke "grand mal": starre lichaam, convulsies. Meest voorkomend bij honden; ook tonische/clonische stuipen genoemd. Focaal: partiële stuipen, geïsoleerd deel hersenen/lichaam. Meestal mild: lichte trillingen in gezicht of lidmaat.
Cluster stuipen: keten van stuipen binnen 24 uur. Honden met cluster stuipen hebben meer dringende medische zorg nodig. Meer dan 3 stuipen in 24 uur = direct dierenarts. Toename frequentie/ernst = ernstige dreiging, niet onbehandeld laten.
Volgens Canine Epilepsy: verlengde aanval in continue reeks. Meest fatale stuipvorm, hoewel alle stuipen dodelijk kunnen zijn. Onbehandeld: hyperthermie, hersenschade, dood. Honden met status epilepticus: hospitalisatie, medicatie om aanval te stoppen/kalmeren (diazepam-drip).
Meeste stuipen niet direct levensbedreigend. Maar: wijzen op hersenprobleem → onbehandeld kan leiden tot dood. Stuip >5 minuten = ernstige noodsituatie. Bij stuip: dierenarts binnen 24 uur om verergering te voorkomen.