Huisdieren
Huisdieren
Epilepsie komt voor bij honden, katten, geiten, varkens, mensen en een scala aan andere dieren. Deze stoornis begint in de hersenen, maar manifesteert zich in dramatische specifieke fysieke symptomen. Hoewel niemand de basis van epilepsie begrijpt, lijkt de stoornis genetisch te zijn en standaard onderliggende factoren te hebben.
Volgens PetEducation.com is epilepsie een stoornis van terugkerende aanvallen. Een epileptische aanval begint als een chemisch onevenwicht in de hersenen van de hond waarin neuronen misvuren en te veel "beweeg" signalen naar de spieren sturen. Deze signalen resulteren in overreactie van de spieren, die in beslag nemen of stoppen met functioneren, en leiden tot een aanval. Epilepsie valt in twee categorieën--primair of idiopathisch--beide resulteren in epileptische aanvallen van de een of andere soort.
Honden die aanvallen hebben, ervaren altijd een aura, of pre-aanvalsfase, voordat de aanval begint. Tijdens deze fase lopen honden rond, worden bezorgd, onrustig of aanhankelijk, speekselen, whine, verstoppen, schudden of zwerven gewoon. Een aura kan vaag en gemakkelijk te missen zijn. De symptomen kunnen uren duren, maar ze zijn een goede indicatie dat een aanval op het punt staat te plaats te vinden. Mensen die epileptische honden bezitten, moeten leren een aura te herkennen en zich voor te bereiden op de komende aanval.
Tijdens de aanval, of ictus, ervaart een hond de epileptische aanval. De aanval zelf zal verschillen afhankelijk van het type epilepsie dat een hond heeft. Algemene aanvallen omvatten het hele lichaam van een hond. Partiële aanvallen omvatten alleen een bepaald deel van het lichaam. Complexe partiële aanvallen kunnen herhaald gedrag omvatten zoals oogbevingen of lip smakken. Een epileptische aanval omvat over het algemeen in beslag genomen, stijve spieren, braken, speekselvloed, ineenstorting en gejammer. De meeste aanvallen duren slechts ongeveer vijf minuten, en worden gevolgd door een langdurige post-ictal herstelfase.