Huisdieren
Aanvallen bij zowel honden als mensen kunnen verschillende oorzaken hebben. De sleutel tot het bieden van de juiste behandeling is om de juiste, onderliggende oorzaak te identificeren en te neutraliseren. Soms is dat niet mogelijk omdat de oorzaak intern of genetisch is. Andere keren is de oorzaak omgevingsgericht of van iets dat kan worden voorkomen.
Een van de hoofdbronnen van omgevingsgeïnduceerde aanvallen bij honden zijn chemicaliën in huis. Hoewel niet alle honden een aanval zullen krijgen als reactie op blootstelling aan deze chemicaliën, zullen sommige dat wel doen. Organochloriden, die vaak worden aangetroffen in vlooienpoeder, zijn een oorzaak van aanvallen bij honden. Zinkfosfaat en lood kunnen er ook toe leiden dat honden aanvallen krijgen, vooral als de chemicaliën via inname in hun systeem terechtkomen. Het stoppen van deze aanvallen is in veel omstandigheden zo eenvoudig als het elimineren van de chemische blootstelling.
Er zijn een aantal ziekten die, als een hond ze krijgt, een aanval kunnen veroorzaken als reactie. De ziekte van Lyme is een van deze aandoeningen. Honden krijgen deze aandoening meestal door te worden gebeten door teken, en de meest voorkomende symptoom van de ziekte van Lyme bij honden is artritis. Echter, als de aandoening vordert, kan een hond symptomen van het centrale zenuwstelsel vertonen, waaronder aanvallen. De ziekte van Lyme genezen (en de hond vrij houden van teken) is de remedie voor dat specifieke type aanvallen.
Als een hond besmet raakt met hondenziekte, kan dit aanvallen veroorzaken. Deze ziekte heeft een hoog sterftecijfer en is een grotere bedreiging voor jongere honden dan voor oudere. Naarmate de ziekte vordert, kan een hond kracht of spiercontrole verliezen, en bereikt de aandoening dan het zenuwstelsel van de hond. Zodra hondenziekte zo ver is gevorderd, kan het aanvallen veroorzaken, hoewel het dat niet hoeft te doen – zelfs niet bij honden met gevorderde hondenziekte.