Castratie is een routine-ingreep die door dierenartsen wordt uitgevoerd. De procedure gebeurt onder algehele narcose en houdt het verwijderen van de teelballen van de hond in. Net als bij elke operatie zijn er echter altijd risico's op complicaties, zowel tijdens als na de ingreep. Zodra de hond wordt ontslagen, is het uiteindelijk aan de eigenaar om alle nazorginstructies nauwkeurig op te volgen.
Geen eten of drinken
- Bij thuiskomst raden de meeste dierenartsen aan om geen eten of water te geven, omdat de maag van de hond van de operatie kan zijn van streek en honden vaak opgewonden raken bij thuiskomst, wat braken kan veroorzaken.
Beperk de activiteit
- Honden die net gecastreerd zijn, kunnen suf zijn, slecht lopen en complicaties riskeren als ze rondrennen. Plaats ze daarom in een rustige ruimte. Beperk de hond tot een kleine bench of een kleine kamer waar hij in de gaten kan worden gehouden.
Voorkom likken
- Honden hebben een natuurlijk instinct om de plaatsen waar ze pijn voelen te likken en te bijten, wat wonden kan verergeren en infecties, bloeding en vochtafscheiding kan veroorzaken. In sommige gevallen kunnen honden zelfs hun hechtingen verwijderen. Honden die de hechtingsplaats neigen te verergeren, moeten een Elizabethaanse kraag dragen.
Controleer de insnijding
- Incisies bij gecastreerde honden doen gemiddeld 10 tot 14 dagen over om te genezen. Eigenaars moeten een scherp oog in het zeil houden op de insnijding om er zeker van te zijn dat deze mooi geneest. Roodheid, bloeding, overmatige zwelling en afscheiding moeten aan de dierenarts worden gemeld.
Overwegingen
- Hoewel veel dierenartsen hechtingen gebruiken die in de huid van de hond worden opgenomen, gebruiken sommigen nog steeds hechtingen die verwijderd moeten worden. Als dit het geval is, moeten eigenaars binnen zeven tot tien dagen terugkeren naar de dierenarts om de hechtingen te laten verwijderen.
Waarschuwing
- Raadpleeg onmiddellijk uw dierenarts als uw hond een van de volgende symptomen vertoont: bleke kaken, depressie, afscheiding of bloeding van de insnijding, overmatige zwelling, moeite met plassen, moeilijke ademhaling, en braken of diarree.
