Een kwijtgeraakte hond kan emotioneel vernietigend zijn. Een microchip vergroot de kans dat jij en je hond weer herenigd worden. Het chippen is een snelle, veilige en goedkope procedure die wordt aangeboden door dierenartsenpraktijken, asielen en dierenwelzijnsorganisaties.
Wat is een microchip?
- Een microchip is een minicomputerchip ter grootte van een rijstkorrel. Het kleine chipje wordt vlak onder de huid ingebracht, meestal tussen de schouderbladen. Het ongemak is vergelijkbaar met een routinevaccinatie. De chip bevat een uniek nummer dat in een database is opgeslagen en leesbaar is met een scanner of staf. Microchips worden een populaire manier om verloren huisdieren te identificeren en hun kans op hereniging met hun eigenaars te vergroten.
Wie heeft een microchip nodig?
- Dierenartsen, dierencontrolebeambten en dierenwelzijnsorganisaties bevelen microchips aan voor alle honden. Je wilt voorbereid zijn voor het geval je hond ooit wegluipt of kwijtraakt. Volgens het National Pet Register raakt één op de drie huisdieren op een gegeven moment in zijn leven kwijt, en 90 procent van degenen met identificatie keert naar huis, terwijl 90 procent van degenen zonder identificatie dat niet doet. Volgens de Ohio State University zijn honden met een microchip meer dan twee keer zo waarschijnlijk om naar huis te keren dan hun niet-gechiptte tegenhangers.
Waar een microchip laten plaatsen?
- De meeste dierenartsen, dierenartsenpraktijken, dierenwelzijnsorganisaties en dierenasielen voeren routinematig microchipping uit. Dierenwinkels en andere diergerelateerde bedrijven organiseren soms goedkope microchipping klinieken.
Microchip kosten
- Een microchip laten plaatsen is niet duur en sommige dierenwelzijnsorganisaties bieden ze tegen gereduceerde tarieven aan. Gemiddeld kost een microchip tussen de $30 en $50 voor de implantatie en tot $20 voor het registreren van je contactgegevens. Het registreren van je contactgegevens – en het opnieuw registreren telkens als je verhuist – is een belangrijke stap om ervoor te zorgen dat je sneller met je hond wordt herenigd. Er kan een nominale vergoeding zijn om informatie bij de microchipfabrikant bij te werken.
Microchip controverse
- Toen microchips voor het eerst werden geïntroduceerd, gebruikte elke fabrikant zijn eigen database en scanners. Veel honden met een geïmplanteerde microchip konden niet worden geïdentificeerd omdat de scanners die door asielen werden gebruikt niet compatibel waren met de geïmplanteerde chips. Veel asielen, dierenartsen en dierenwelzijnsorganisaties gebruiken nu scanners die meerdere merken microchips kunnen lezen, en er is nu een nationale database voor Amerikaanse microchips die wordt beheerd door de non-profit organisatie Found Animals Microchip Registry.
