Huisdieren
Huisdieren
Wanneer een geliefd huisdier verdwijnt, kan zijn eigenaar urenlang proberen het te vinden. Posters ophangen, krantenadvertenties schrijven en van deur tot deur gaan om een huisdier te zoeken kan dagen, zelfs weken duren zonder resultaat. Een manier om de marteling van een verloren huisdier te vermijden, is om je huisdier te laten chippen. Microchips zenden een radiofrequentie uit die dierenartsen in staat stelt om informatie over de eigenaren van het dier op te halen.
Een microchip, ongeveer zo groot als een rijstkorrel, bevat een kleine radiofrequentietransponder ingesloten in een slanke bioglaskapsel die onder de huid van een dier wordt geplaatst. De kapsel bevat een uniek ID-nummer dat wordt gebruikt om de informatie van de eigenaar van het huisdier op te halen. De informatie wordt opgehaald door een microchipscanner over de microchip te halen en een radiofrequentie te verkrijgen die het ID-nummer van de eigenaar van het huisdier weergeeft. Het ID-nummer wordt gebruikt om de eigenaar van het huisdier te lokaliseren.
Microchips hebben geen interne energiebron en blijven inactief tot ze worden geactiveerd door een scanner. De meest gebruikte microchipfrequenties zijn een 125 kHz chip (de meest gebruikte chip in de Verenigde Staten) en een 134 kHz chip die in de meeste andere delen van de wereld wordt gebruikt. De 134 kHz chip heeft een landcode naast een unieke microchipcode. Een derde frequentie, 128 kHz, kan niet door alle microchipscanners worden gelezen en wordt niet door de meeste dierenartsen gebruikt.
Een dierenarts injecteert de microchip onder het huidoppervlak, meestal tussen de schouderbladen. De procedure is kort, duurt slechts een paar seconden en is vergelijkbaar met een injectie. Er is geen verdoving nodig en het dier loopt tijdens of na de procedure geen gevaar of pijn.
Volgens Petfinder.com raken er elk jaar meer dan 10 miljoen honden en katten kwijt in de Verenigde Staten; ongeveer één op de drie gezinshuisdieren raakt op een bepaald moment in hun leven kwijt. Het herenigen van huisdieren met hun eigenaren is het doel van dierenasielen en dierenartsen. Het chippen van een dier maakt het gemakkelijker om eigenaren van huisdieren te vinden. De procedure is eenvoudig, pijnloos en snel. Als een zwerfdier door iemand wordt gevonden en naar dierenbescherming of een dierenartsenpraktijk wordt gebracht, wordt het dier gecontroleerd op een microchip. Als het dier gechipt is, kan de eigenaar gemakkelijk worden gelokaliseerd.
De voordelen van het chippen van een dier wegen zwaarder dan de nadelen. Het chippen kan door elke dierenarts worden gedaan. Microchips vallen niet uit of slijten niet en gaan de hele levensduur van het huisdier mee. Microchips kunnen door elke dierenarts of dierenbeschermingskantoor worden gelezen. Het chippen is relatief goedkoop, ongeveer $45 bij de meeste dierenartsenpraktijken.