Huisdieren
Huisdieren
Progressieve netvliesatrofie (PRA) is een veelvoorkomende reden waarom honden blind worden. Aangezien er geen behandeling voor PRA is, zal elke hond die het krijgt uiteindelijk blind worden. Volgens "Dog Owner's Home Veterinary Handbook" werd PRA voor het eerst geïdentificeerd bij een Gordon setter in 1911. Het wordt nu gevonden in meer dan 85 rassen en kan ook bij kruisingen voorkomen. Het wordt ook wel progressieve netvliesdegeneratie (PRD) genoemd.
Bij elk type PRA/PRD worden de fotoreceptorcellen in het netvlies steeds meer gedegradeerd. Eerst worden de staafjes aangetast, wat betekent dat de hond niet in het donker kan zien; daarna worden de kegeltjes aangetast. PRA treedt altijd op in beide ogen en niet in slechts één, tenzij de hond maar één oog heeft. Afhankelijk van het type PRA, zal de hond snel of geleidelijk blind worden.
Volgens "ASPCA Complete Guide to Dogs" is het eerste teken van elk type PRA nachtblindheid. Dit is wanneer een hond terughoudend of bang is om een donker gebied in te lopen, binnen of buiten. Het aandoen van een licht kan vaak een hond met nachtblindheid aanmoedigen om te ontspannen en normaal te gedragen.
Puppy's kunnen vroege aanvang langzame progressie of netvliesatrofie krijgen of vroege aanvang snelle progressie netvliesatrofie. In beide gevallen is de puppy volledig blind op de leeftijd van ongeveer twee jaar. Honden van zes tot 14 jaar oud kunnen late aanvang PRA of plotselinge verworven netvliesdegeneratie krijgen.
Testen omvatten een oogonderzoek om de reflexen van het oog en het vermogen om tranen te produceren te controleren. Volgens Dr. Noelle McNabb moeten bloedtesten, bloeddruktest en borstfoto's mogelijk worden uitgevoerd om zeker te weten dat de hond lijdt aan PRA en niet aan een andere aandoening zoals tekenoverdraagbare ziekten of hoge bloeddruk, die plotselinge blindheid kan veroorzaken.
De oorzaak van PRA is het autosomaal recessieve gen. Het wordt altijd van ouderdieren op hun puppy's overgedragen. Geen hond met PRA mag worden gebruikt voor de fok. Mensen die op zoek zijn naar een gezonde puppy moeten de Canine Eye Registration Foundation (CERF) controleren om te zien of de ouders van een potentiële puppy CERF-certificaten hebben. Men kan ook contact opnemen met het Institute for Genetic Disease Control in Animals om te zien of de ouderdieren geregistreerd zijn.