Huisdieren
Huisdieren
Progressieve cerebellaire atrofie, ook wel cerebellaire abiotrofie (CA) genoemd, is een onbehandelbare degeneratieve ziekte waarbij de kleine hersenen – het deel van de hersenen dat de beweging beïnvloedt – langzaam afsterven. Deze stoornis is niet dodelijk, en honden met deze ziekte blijven alert en kunnen een normale levensduur hebben.
Hoewel deze stoornis bij de meeste rassen kan voorkomen, zijn sommige gevoeliger dan andere. Rassen waarbij progressieve cerebellaire atrofie het vaakst voorkomt, zijn de Australian kelpie, border collie, Airedale terrier, American Staffordshire terrier, beagle, Bernese mountain dog, Brittany, bull terrier, bullmastiff, collie, Gordon setter, Kerry blue terrier, Labrador retriever, poedel, Samojede, Schotse terriër en Engelse schaapshond). CA is de meest voorkomende genetische ziekte bij Australian kelpies.
Symptomen van getroffen honden beginnen doorgaans in de eerste paar weken, maar sommige rassen vertonen pas veel later tekenen. Bijvoorbeeld, de Engelse schaapshond vertoont misschien pas tekenen van deze ziekte wanneer hij 40 maanden oud is. Hoewel symptomen van hond tot hond kunnen variëren, zijn typische tekenen van de ziekte algemene onhandigheid en gebrek aan coördinatie. Omdat dit een degeneratieve ziekte is, kunnen veranderingen in coördinatie jaren nodig hebben om het vermogen van een hond om te lopen of trappen te beklimmen te beïnvloeden.
De ziekte wordt veroorzaakt door een defect autosomaal recessief gen. Als beide ouders dit recessieve gen hebben, zullen puppy's CA ontwikkelen. Honden die bekend staan als drager van dit recessieve gen mogen niet fokken, maar in sommige gevallen fokken fokkers simpelweg een getroffen teef met een andere reu, wat het gen in stand houdt.
Honden met deze ziekte hebben verschillende niveaus van degeneratie en hun kleine hersenen kunnen op verschillende snelheden degenereren. Bijvoorbeeld, sommige initiële tekenen van de ziekte zijn zo mild dat huisdiereigenaren niet weten dat hun hond CA heeft totdat meer duidelijke symptomen verschijnen. Maar in sommige gevallen verslechtert de coördinatie en beweging van een hond snel zodra de eerste symptomen verschijnen.
Omdat er geen genezing is voor deze ziekte, hangt de langetermijnprognose af van de ernst van de symptomen. Hoewel veel honden een gelukkig, gezond leven leiden, verslechteren andere honden snel tot het punt waarop euthanasie de enige optie is.