Huisdieren
Huisdieren
Honden ontwikkelen een loopneus om diverse redenen, elk met een andere geneesmiddel. Voordat u kunt proberen de loopneus van uw huisdier te genezen, moet u de oorzaak correct diagnosticeren. Daarvoor zult u waarschijnlijk uw dierenarts moeten raadplegen. Geneesmiddelen voor een loopneus bij een hond omvatten antibiotica, allergiemedicijnen, dieetveranderingen en chirurgische verwijdering van vreemde voorwerpen, polypen en neustumoren.
Als de neus van uw hond loopt, is dat een teken dat er niet alles goed is met zijn of haar bovenste luchtwegen. U kunt veel vertellen over wat de problemen van uw hond mogelijk veroorzaakt door de kleur van de neusafscheiding.
Bei weitem de meest voorkomende reden voor een loopneus bij een hond is allergische rhinitis, volgens "Caring for Your Dog: the Complete Canine Home Reference," door Dr. Bruce Vogel, DVM. Honden krijgen hooikoorts van grassaden en stuifmeel net als mensen. Als uw hond heldere neusafscheiding heeft samen met tranende ogen en niezen, is allergische rhinitis de waarschijnlijke schuldige. De manier om een loopneus te genezen die voortkomt uit allergische rhinitis, is uw huisdier fern te houden van de verantwoordelijke allergenen. Uw dierenarts kan testen aanbevelen om de allergenen te bepalen. Antihistaminica zoals difenhydramine en chlorfeniramine kunnen voorgeschreven worden om de loopneus te behandelen als het onmogelijk is voor uw huisdier om ze te vermijden.
Loopneuzen komen ook voor bij honden die lijden aan bacteriële, virale of neusinfecties. De neusafscheiding bij deze dieren bevat geelachtige slijm. Uw dierenarts zal een cultuur op de afscheiding uitvoeren en behandeling voorschrijven afhankelijk van de micro-organismen die het probleem veroorzaken. De meeste bacteriële infecties kunnen genezen worden met een tweewekelijkse kuur van een breed-spectrum antibioticum. Schimmelinfecties, aangegeven door rozerige neusafscheiding, zijn meer hartnekkig, en ze kunnen meerdere maanden behandeling van uw huisdier met een oraal antifungale medicijn vereisen om te genezen. Een loopneus die dikke, puurlijke afscheiding produceert, is een symptoom van zowel hondente als hondengriep. Deze virus-gebaseerde ziekten vereisen een reeks behandelingen, waaronder antibiotica en de toediening van vochten om dehydratatie te voorkomen tot het immuunsysteem van de hond zelf kan reageren. Vaccinatie voorkomt hondente, maar geneest het niet.
Afscheiding uit slechts één neusgat wijst op de aanwezigheid van een vreemd voorwerp. Als het voorwerp zichtbaar is, probeer het voorzichtig te verwijderen met een pincet. Anders, breng uw hond naar de dierenarts voor een scan of om gesedateerd te worden en het voorwerp verwijderd te krijgen.
Een chronische neusafscheiding van welke aard dan ook kan op neuspolypen of tumoren wijzen. Beiden kunnen ook bloedingen veroorzaken. Polypen worden chirurgisch verwijderd. De meeste dierenartsen adviseren bestralingstherapie voor canine adenocarcinoom. Genezingscijfers zijn gunstiger bij andere typen tumoren als ze vroeg gediagnosticeerd en behandeld worden met chirurgische verwijdering, bestralingstherapie, chemotherapie, of een combinatie van de drie.
Een pup die alleen na het eten neusafscheiding krijgt, kan een gespleten verhemelte hebben. De twee zijden van zijn verhemelte zijn niet samengegroeid, wat een opening laat tussen de neuskholte en de mond. Oudere honden die hun bovenste tanden verloren hebben door tandbederf, kunnen kanalen, of fistels, hebben tussen hun neusgangen en mond. Zowel gespleten verhemelte als orale-nazale fistels worden genezen met chirurgie.
Een infectie met neusmijten kan resulteren in een heldere afscheiding vergelijkbaar met die in andere aandoeningen. Uw dierenarts zal de neusgangen van uw hond spoelen om te bepalen of mijten aanwezig zijn. Zowel ivermectine als milbemycine oxime, volgens het Merck Veterinary Manual, worden gebruikt om neusmijten te behandelen met een genezingspercentage van 85 procent.