Huisdieren
Huisdieren
Minder bekend dan de meer voorkomende diabetes mellitus, diabetes insipidus, beschreven door Dr. Susan Thorpe-Vargas als "de andere diabetes", kan voorkomen bij honden van elke leeftijd, geslacht of ras. Diabetes insipidus is een gevaarlijke ziekte, omdat de symptomen onopgemerkt kunnen blijven bij een onopgemerkte hond en uitdroging kan optreden binnen vier tot zes uur. Er zijn twee typen diabetes insipidus: Centrale diabetes insipidus, ook wel vasopressin-gevoelige DI genoemd, wordt gekenmerkt door een tekort aan antidiuretisch hormoon, wat resulteert in een waterongelijkgewicht en het onvermogen om urine te concentreren. Nefrogene diabetes insipidus, of vasopressin-resistente DI, treedt op wanneer, hoewel er voldoende antidiuretisch hormoon wordt geproduceerd, de nieren ongevoelig zijn. Beide typen diabetes insipidus vertonen dezelfde symptomen.
Polydipsie wordt gekenmerkt door overmatige en continue vloeistofinname. Vanwege overmatig plassen en uitdroging zal uw hond onverzadigbaar dorstig worden, op zoek naar water waar hij het kan vinden. U kunt hem observeren terwijl hij drinkt van ongebruikelijke plaatsen, zoals een druppelende kraan, het toiletkom of waterplassen. Over het algemeen, als uw hond meer dan 100 ml vloeistof per dag consumeert, wordt dit als abnormaal beschouwd. Onthoud nooit water van uw diabetische hond. Zodra hij behandeling heeft ontvangen en zijn systeem is gereguleerd, zou het overmatige drinken moeten stoppen. Polydipsie kan symptomatisch zijn voor veel verschillende ziekten, dus diepgaand testen door een gekwalificeerde dierenarts is noodzakelijk.
Polyurie, of diurese, is wanneer uw hond een abnormaal groot volume urine produceert, wat het directe resultaat is van polydipsie. Polyurie kan onopgemerkt blijven als uw hond buiten leeft of gemakkelijke toegang heeft tot de achtertuin via een hondeluik. Echter, als uw hond binnen leeft, kunt u opmerken dat ze vaker dan normaal naar buiten vraagt, of dat ze begint met ongelukjes in huis. Net als polydipsie is polyurie symptomatisch voor veel aandoeningen, dus testen en diagnose door uw dierenarts is nodig om diabetes insipidus te bevestigen.
Elektrolyten zijn zouten die voorkomen in lichaamsvloeistoffen, weefsels en bloed, en essentieel zijn voor spiercoördinatie, de absorptie en uitscheiding van vloeistoffen, en zenuw- en hartfunctie. Als uw hond lijdt aan polyurie, zal hij waardevolle elektrolyten verliezen via zijn urine. Symptomen van elektrolytenongelijkgewicht zijn verhoogde dorst, lethargie, slaperigheid, rusteloosheid, maag-darmstoornis, oligurie (verminderde urineproductie) en tachycardie (snelle hartslag).
Uitdroging treedt op wanneer de vloeistofniveaus van uw hond onder normaal zijn en kan het directe resultaat zijn van polyurie, polydipsie en elektrolytenverlies. Uitdroging op zichzelf kan een levensbedreigende aandoening zijn als het niet onmiddellijk wordt behandeld. Symptomen van uitdroging zijn ingezonken ogen, droog en plakkerig tandvlees, dik speeksel, lethargie, depressie, verlies van huidelasticiteit en tachycardie.
Andere symptomen die op diabetes insipidus kunnen duiden, zijn desoriëntatie, gebrek aan coördinatie, onzekere gang, stupor of aanvallen. Deze symptomen, net als de anderen, kunnen indicatief zijn voor een aantal stoornissen, dus dierlijke testen en diagnose is noodzakelijk. Door testen zal uw dierenarts in staat zijn om te bepalen of twee andere symptomen van diabetes insipidus aanwezig zijn: lage niveaus van ADH, het hormoon dat nodig is voor urineconcentratie; en, door urineonderzoek, een lage specifieke zwaarte van urine (hoge waterinhoud).