Huisdieren
Huisdieren
Wanneer mensen hoogwaardig commercieel bereid hondenvoer kopen, nemen ze eenvoudigweg aan dat het veilig is. Ze bieden het een of twee keer per dag aan aan hun geliefde huisdieren, moedigen de hond aan te eten, zonder ooit te realiseren dat ze hun pup met elke schep voedsel die ze in de kom gooien in gevaar kunnen brengen. Niemand wil eraan denken, maar het gebeurt. Honden sterven elk jaar aan voedselvergiftiging veroorzaakt door het innemen van besmet hondenvoer. Net als bij veel gezondheidsgerelateerde kwesties is vroege detectie cruciaal voor een succesvolle behandeling.
Als uw hond pas onlangs besmet hondenvoer heeft ingenomen, kan het een van de volgende tekenen van ziekte vertonen: milde slaperigheid, braken, verhoogd speeksel, verminderde eetlust en een verlies van interesse in hondenvoer. Binnen een week of twee kan een geelachtige tint zichtbaar zijn in de ogen of in de mond en kan urine een helder oranje kleur aannemen. Milde symptomen kunnen over het algemeen worden waargenomen binnen drie tot vijf dagen na het innemen van de toxines, maar worden over het algemeen over het hoofd gezien door hondenbezitters of toegeschreven aan de hond die gewoon een beetje uitgeput is.
Honden die drie weken of langer besmet hondenvoer hebben gekregen, vertonen over het algemeen ernstigere symptomen zoals braken van bloed, zwarte ontlasting, verlies van motorische vaardigheden, aanvallen, gevoeligheid voor zonlicht en ademhalingsmoeilijkheden. Op dit punt realiseren de meeste huisdierbezitters dat hun hond ernstig ziek is. Herhaalde blootstelling aan de bron van het gif heeft geleid tot een ophoping van toxines in het systeem van de hond, hoewel met de juiste behandeling de hond kan herstellen.
Bel de dierenarts zodra u realiseert dat uw hond ziek is. Beschrijf de symptomen die u hebt waargenomen zo nauwkeurig en met zoveel detail als u kunt. Volg de instructies van de dierenarts zonder afwijking. Bijvoorbeeld, uw dierenarts zal waarschijnlijk suggereren om actieve houtskool aan uw hond te voeren, aangezien dit eventuele toxines die nog in het spijsverteringskanaal zullen absorberen. Zij kan u ook vertellen om de hond niets te laten eten totdat ze een paar testen kan uitvoeren. Dit betekent: geef de hond geen voedsel. Niet een paar happen kip om zijn kracht op peil te houden. Niet een klein koekje. Niets.
Als uw hond zich een beetje onder de paren voelt, met name als er een afnemende interesse in hondenvoer lijkt te zijn of als er diarree of braken optreden kort na de maaltijden, bedek het hondenvoer dan niet met jus of meng het met andere, aantrekkelijkere items om de hond aan te moedigen het op te eten. Probeer een mengsel van kip en rijst te maken en bied dat in plaats daarvan aan. Als de hond lijkt te herstellen na enkele dagen zonder het voedsel, zou u overwegen de hele zak weg te gooien. Ook, zelfs als de hond lijkt te verbeteren, zou u nog steeds naar de dierenarts moeten gaan om er zeker van te zijn dat u daadwerkelijk herstel ziet en niet gewoon in wishful thinking verkeert.
Pog niet om uw hond te behandelen zonder eerst de dierenarts te raadplegen, met name als u vermoedt dat uw hond is vergiftigd. Het is veel beter om professioneel advies in te winnen en te ontdekken dat de situatie niet bijna zo drastisch is als u dacht, dan om te laat te ontdekken dat het erger was dan u zich voorstelde.
Geef de hond geen waterstofperoxide om braken op te wekken, aangezien dit de situatie daadwerkelijk erger kan maken. Zelfs als u ervan overtuigd bent dat het voedsel de bron van de vergiftiging is, heeft u geen idee welke specifieke toxines er zijn.