Huisdieren
Huisdieren
Propyleenglycol is de actieve stof in "veilige" antivriesoplossingen voor auto's, verwarmingssystemen en airconditioners. Deze heldere, kleurloze en bijna geurloze vloeistof wordt gebruikt in plaats van de zeer giftige chemicalie etheenglycol. Honden die 9 ml per kg lichaamsgewicht kregen, hadden een overlevingskans van 50 procent als ze onmiddellijk behandeld werden, volgens "Small Animal Toxicology." Tekenen en symptomen gaan vaak onopgemerkt totdat ernstige schade is opgetreden, waardoor de anekdotische toxiciteit van propyleenglycol veel hoger is.
Depressie van het centrale zenuwstelsel (CNS) is een van de eerste tekenen van propyleenglycolvergiftiging. Dit wordt gekenmerkt door wankelen, zwakte en ongecoördineerde bewegingen, of ataxie. De vergiftigde hond kan zich gedragen alsof hij dronken is, wat niet ver van de waarheid is omdat propyleenglycol een alcohol is. Honden tonen een langzame reactietijd op prikkels en vertraagde reflexen. Honden die lijden aan CNS-depressie als gevolg van propyleenglycol toxiciteit ademen vaak langzamer dan normaal en hebben een langzamere pols. Veel honden vallen in slaap wanneer CNS-depressie intreedt, waardoor het voor eigenaars moeilijk is om op te merken of hun hond lijdt aan nadelige effecten. Ze kunnen slapen totdat de centrale zenuwstelsel effecten van de toxine zijn verdwenen.
Tijdens de absorptie van de toxine door het lichaam, kunnen honden braken of misselijk worden. Honden die vergiftigd zijn met propyleenglycol zijn dorstiger dan normaal, ze drinken meer dan hun gemiddelde waterinname op elk gegeven moment. Honden die lijden aan de inname van propyleenglycol plassen vaker dan normaal en kunnen misschien niet lang genoeg hun urine ophouden om op de juiste plaats te elimineren, of kunnen ongelukjes hebben zonder zelfs te proberen de noodzaak om te plassen te signaleren.
Ongeveer 12 tot 24 uur na inname, vertonen honden snelle ademhaling en pols naarmate de alcoholische effecten van het gif verdwijnen. Op dit punt kunnen honden die aan propyleenglycol zijn blootgesteld pijn uiten of vanwege de effecten van het centrale zenuwstelsel op het lichaam van de hond. Ze kunnen vaak huilen, klagen, grommen of kreunen. De vergiftiging wordt ernstiger op dit punt, en noodbehandeling is absoluut noodzakelijk.
De interne effecten van de inname van propyleenglycol zijn niet onmiddellijk zichtbaar. Acidose, of een abnormaal hoog niveau van zuren in het lichaam, is aanwezig. Lever- en nierschade zijn waarschijnlijk als een voldoende grote dosis wordt gegeven. Deze problemen leiden tot een ophoping van toxines in het lichaam van de hond, wat, als het onbehandeld blijft, kan leiden tot aanvallen, coma en de dood.