Huisdieren
Huisdieren
De symptomen van ziekte bij honden kunnen complex en breed zijn, maar het belangrijkste is om het gedrag van uw hond te kennen, zodat u alert kunt zijn op veranderingen in haar gedrag of temperament. Het is ook belangrijk om de risico's van bepaalde ziekten te begrijpen in relatie tot het ras, de leeftijd en de reproductiestatus van uw hond.
Leer over gezondheidsrisicofactoren voor het ras van uw hond (of het voornaamste ras als het een mix is.) Bijvoorbeeld, als uw hond een Doberman pinscher is, wees dan op de hoogte dat de von Willebrand bloedingsstoornis veelvoorkomend is in het ras, wat incidentele bloedingen veroorzaakt, zelfs van kleine schrammen. Een beagle die kreupel wordt, heeft misschien alleen maar een spierverrekking, maar bij een Rottweiler kan dezelfde aandoening wijzen op botkanker, wat veelvoorkomend is bij grote, maar niet bij kleine, hondenrassen.
Op dezelfde wijze duidt vaginaal bloedverloop bij een niet gesteriliseerde teef vaak op pyometra, een levensbedreigende baarmoederinfectie. Een gesteriliseerde teef met vaginaal bloedverloop kan geen pyometra hebben, omdat ze geen eierstokken heeft. Het is waarschijnlijker een vaginaal infectie, wat vaker voorkomt bij gesteriliseerde teven. Als ze een Doberman is, kan het een symptoom zijn van de von Willebrand-ziekte.
Elke verandering in de gewoonten van uw hond kan een teken van ziekte zijn. Veel honden verliezen hun eetlust als ze zich niet goed voelen. Een enkele maaltijd overslaan is geen reden tot alarm, maar als uw hond een dag of langer weigert te eten, moet hij worden geëvalueerd.
Overmatige dorst en urineren is een klassiek eerste teken van nierziekte, evenals verschillende andere ziekten. Veranderingen in stoelgang en uitscheidingsgewoonten rechtvaardigen ook een bezoek aan de dierenarts – en neem een stoelmonster mee. Milde of incidentele diarree wordt vaak veroorzaakt door parasieten, voedselallergie of -intolerantie, of bacteriële overgroei. Gele ontlasting kan wijzen op leverziekte. Bloedige, acute en stinkende diarree, vooral bij puppy's, kan viraal zijn, zoals parvovirus of hondsdolheid. Deze vereisen onmiddellijke aandacht omdat ze onbehandelde honden snel kunnen doden.
Overgeven en diarree kan van alles aanduiden, van parasieten tot vergiftiging tot een darmobstructie. Als diarree, overgeven of beide samen met lethargie en verlies van eetlust optreden, raadpleeg dan onmiddellijk een dierenarts.
Honden die depressief, lethargisch en onwillig zijn om te bewegen, te spelen of te sporten, hebben pijn of voelen zich ziek. Zieke honden hijgen vaak overmatig en likken de vloer.
Onkarakteristieke agressie of angst zijn andere tekenen van een hond met pijn. Deze kunnen ook op hersentumoren of schimmelinfecties van de hersenen duiden. De gedragsveranderingen kunnen subtiel of incidenteel zijn, maar mogen niet worden genegeerd.
Eigenaren van honden die vatbaar zijn voor maagtorsie, diepborstige honden (zie Bronnen), moeten de symptomen van de aandoening begrijpen. Heen en weer lopen, kokhalzen, in cirkels lopen en gestrest gedrag zijn klassieke symptomen, vooral als de buik van de hond is opgezet. Dit is een kritische noodsituatie, en opgeblazen honden sterven snel en met grote pijn zonder onmiddellijke interventie.
De huid en vacht van een hond kunnen worden aangetast door veel ziekten en aandoeningen. Doffe vacht of haaruitval is veelvoorkomend bij klier- of hormonale afwijkingen. Jeukende, geïrriteerde huid kan van alles aanduiden, van huidmijten tot allergieën.
Kreupelheid is een duidelijk teken van pijn. Oorzaken kunnen spierverrekkingen, gewrichtsziekte, kanker of de ziekte van Lyme zijn. Elke verandering in gang – hoe de hond loopt en beweegt – moet worden geëvalueerd. Sommige abnormale gangen, zoals zijwaarts lopen of struikelen, zijn tekenen van neurologische aandoeningen.
Als het tandvlees van een hond bleek is en van kleur verandert wanneer u een vingertip ertegen drukt, kan er interne bloeding zijn. Een zeer uitgedroogde hond zal droog of plakkerig tandvlees hebben. Een andere test voor uitdroging is om zachtjes de huid tussen de schouderbladen vast te knijpen. Als het niet onmiddellijk terugsnapt, is de hond uitgedroogd.
Deze symptomen, vooral in combinatie met andere ongebruikelijke tekenen, rechtvaardigen een onmiddellijk bezoek aan de dierenarts.