Huisdieren
Huisdieren
Hartziekte bij een hond is een uitdagende gebeurtenis voor zowel de hond als de eigenaar. Of de ziekte nu genetisch of voorkombaar is, vroege diagnose en snelle behandeling zijn nodig om te helpen bij het faciliteren van een positieve uitkomst.
Gedilateerde cardiomyopathie is simpelweg een vergroting of dilatatie van de hartkamers. Het is de meest voorkomende oorzaak van congestief hartfalen bij honden. Het wordt gedacht genetisch te zijn bij sommige rassen. Mitralisklepziekte is een defect in de mitralisklep van het hart. De bloedstroom stroomt terug naar de linkerkamer van het hart, waardoor het ineffectief naar andere delen van het lichaam stroomt. Volgens Cavalier Health.org is mitralisklepziekte de meest voorkomende hartziekte bij oudere honden, waarbij meer dan een derde van de honden ouder dan tien jaar wordt getroffen.
Hartworminfectie is een voorkombare hartziekte veroorzaakt door de beet van een geïnfecteerde mug. De mug zet een parasiet af in de bloedbaan van de hond die uiteindelijk naar het hart van de hond maakt. Volgens Web MD duurt het ongeveer zeven maanden voordat de larven hartwormen worden. Wanneer ze volgroeid zijn, beginnen de hartwormen zich te vermenigvuldigen. Honden kunnen geïnfecteerd raken met zo'n 250 volwassen hartwormen. Na verloop van tijd maken de wormen hun weg naar andere organen. Hartwormziekte komt voor in de meeste delen van de VS en is bijzonder prevalent in warme, vochtige klimaten.
Sommige rassen lijken een aanleg te hebben voor bepaalde hartziekten. Gedilateerde cardiomyopathie wordt gedacht genetisch te zijn bij Newfoundlands, boxers, Ierse wolfhonden, Dobermanns en Portugese waterhonden. De ziekte treft doorgaans mannelijke honden jonger dan 7 jaar. Mitralisklepziekte heeft de neiging vroeg in het leven op te treden bij Cavalier King Charles spaniels, speelgoed- en miniatuurpoedels, bullterriërs en cairn terriërs. Mitralisklepziekte lijkt het meest voor te komen bij kleine rassen, maar het treft ook de Duitse herder en de Deense dog. Mannen worden vaker getroffen dan vrouwen door mitralisklepziekte.
Hartziekten bij honden delen veel vergelijkbare symptomen, zoals sufheid, eetlustverlies, gewichtsverlies, kortademigheid, buikopzetting en hoesten. De aangedane hond vertoont vaak een duidelijk gebrek aan enthousiasme voor spelen en voedsel. Hij wordt snel moe en lijkt depressief. Hartruis is vaak waarneembaar bij een veterinair onderzoek. Hartwormziekte zal uiteindelijk leiden tot extra symptomen, afhankelijk van welke andere organen zijn aangetast. Hartfalen is een veelvoorkomende uitkomst.
Behandeling van aangeboren hartziekte bij honden omvat doorgaans het gebruik van diuretica om de ophoping van vocht rond het hart en de longen te verminderen. Natrium- en vetarme diëten kunnen door uw dierenarts worden aanbevolen. Er worden vaak medicijnen voorgeschreven om het hart te ondersteunen en de functie en circulatie te verbeteren. Afhankelijk van de toestand van uw hond en de ernst van de ziekte, kan uw dierenarts besluiten om zijn activiteit te verhogen of te verminderen. Volgens America's Animal Society mogen honden die worden getroffen door mitralisklepziekte of hun ouders niet worden gefokt. Echter, symptomen die met mitralisklepziekte gepaard gaan, treden vaak pas op nadat de hond de fokleeftijd heeft bereikt. Bij de diagnose van hartwormziekte zal uw dierenarts een reeks injecties toedienen die bedoeld zijn om de wormen uit de bloedbaan van uw hond te elimineren. De medicatie is niet altijd succesvol, afhankelijk van de ernst van de ziekte. Hartwormen zijn voorkombaar door uw hond op een hartwormpreventieprogramma te plaatsen. Het wordt gegeven in de vorm van een maandelijkse pil of een jaarlijkse injectie.