Huisdieren
Huisdieren
Net als jij, heeft je hond een endocrien systeem met schijnbaar eindeloze taken – van het reguleren van stemming en lichaamstemperatuur tot hoe snel hij groeit, volgens de Mayo Clinic. Het is dus makkelijk te zien hoe een ziekte van het endocrien systeem, zoals de ziekte van Cushing of hypothyreoidisme, kan interfereren met het normale functioneren van je hond. En beide aandoeningen komen vrij vaak voor bij honden, volgens het Merck Veterinary Manual.
Zowel Cushing als hypothyreoidisme gaan over of te weinig of te veel van een hormoon wordt geproduceerd. Bij Cushing wordt er te veel van het hormoon cortisol (bekend als het stress- of 'vecht-of-vlucht'-stof) geproduceerd, volgens MVM. Bij hypothyreoidisme is het andersom: je hond produceert te weinig van het schildklierhormoon.
Naarmate je hond ouder wordt, stijgt de kans op Cushing. De gemiddelde hond met Cushing is 6 of 7 jaar oud. Specifieke rassen zijn niet meer geneigd tot Cushing, en het geslacht maakt geen verschil. Bij hypothyreoidisme maakt het geslacht ook niet uit, maar gesterilizeerde teven lopen een groter risico, evenals bepaalde rassen, zoals Ierse setters, cocker spaniels en golden retrievers.
Een kenmerkend teken van Cushing is, net als bij mensen die eraan lijden, een dikke buik, omdat hoge cortisolwaarden ervoor zorgen dat vet zich in de buik ophoopt. Andere teken zijn extreme dorst en frequente urinatie, evenals overmatig hechelen en haaruitval. Je hond kan hypothyreoidisme hebben als hij zonder duidelijke reden veel aan gewicht komt en lijkt en zwak is. Een vacht zonder glans en vlekjes of vlekken op de huid zijn ook waargenomen.
Het is niet genoeg dat je hond de 'klassieke' symptomen van Cushing toont. Naast het onderzoeken van de medische geschiedenis van je huisdier, zal je dierenarts ook een reeks tests uitvoeren – waaronder een bloedchemiepanel dat verschillende bloedcomponenten onderzoekt en een urine-analyse, die elementen evalueert zoals hoe geconcentreerd de urine van je huisdier is en de kleur. Hypothyreoidisme is makkelijker te diagnosticeren, want een bloedtest kan de waarden van de schildklierhormonen T3 en T4 controleren.
Als een abnormale groei op de hypofyse ervoor zorgt dat je hond te veel cortisol produceert, moet deze misschien verwijderd worden. In veel minder gevallen is een bijnier-tumor verantwoordelijk en moet deze chirurgisch verwijderd worden. Er zijn ook niet-chirurgische opties, waaronder medicijnen die je hond per mond kan innemen, zoals Lysodren. Je hond heeft een goede kans om hypothyreoidisme te overwinnen door een oraal medicijn te nemen dat het natuurlijk voorkomende schildklierhormoon naboots dat zijn lichaam niet in voldoende mate zelf produceert.