Huisdieren
Huisdieren
De ziekte van Cushing, ook bekend als hyperadrenocorticisme, is een veelvoorkomende ziekte bij oudere honden. Het kan niet genezen worden; de ziekte kan echter beheerd worden om de hond een goede kwaliteit van leven te geven gedurende meerdere jaren.
Omdat de ziekte bij oudere dieren optreedt, worden de symptomen vaak voor een normaal deel van het ouderdomspackage gehouden. De aandoening kan echter behandeld worden – en veel van de door haar veroorzaakte symptomen geëlimineerd – met diverse medicijnen en therapieën.
De gemiddelde leeftijd waarop een hond gediagnosticeerd wordt met Cushing is 10 jaar. Er is bewijs dat teven meer geneigd zijn tot de ziekte dan reuen, hoewel dit betwist wordt onder dierenartsen. Gesterilizeerde dieren lopen een iets groter risico. Sommige rassen lijken voorgesteld, hoewel dit ook ter discussie staat. Rassen die een predispositie kunnen hebben voor Cushing: poedel, beagle, Boston terrier, boxer, dachshond, Duitse herder, golden retriever, labrador en diverse terrierrassen.
Er zijn veel oorzaken van Cushing bij honden, maar allemaal gerelateerd aan de overproductie van cortisol. Cortisol wordt geproduceerd en opgeslagen in de bijnierschors, die bovenop de nieren zitten.
De meeste gevallen van Cushing bij honden worden veroorzaakt door een kleine goedaardige tumor op de hypofyse. Dit leidt tot overproductie van specifieke hormonen in het lichaam en dit leidt tot overproductie van cortisol. De bijnierschors moeten overwerken om bij te benen met het overmaat aan cortisol.
In sommige gevallen wordt Cushing veroorzaakt door het overmatige gebruik van steroïden voor aandoeningen zoals allergieën.
Een hond met Cushing ontwikkelt symptomen geleidelijk. Deze omvatten gewichtstoename, haaruitval en ongeschikte urinatie. Andere symptomen: verhoogde waterinname, verhoogde urinatie, verhoogde eetlust, dikke buik, gewichtstoename, spiermassa-verlies, moeite met inspanning, overmatig hechelen en kaalheid. De ziekte kan ook diabetes, pancreatitis en aanvallen veroorzaken.
Als Cushing wordt vermoed, zal de dierenarts waarschijnlijk beginnen met bloedonderzoek. Verhoogde leverenzymen, cholesterol, bloedglucose en witte bloedcellen wijzen op Cushing. Urine-analyse, röntgenfoto's en echo kunnen ook gebruikt worden bij de diagnose. De dierenarts kan een urine cortisol/creatinine ratio test en andere diagnostische tests uitvoeren.
Behandeling hangt af van het type Cushing dat de hond heeft. Omdat de aandoening bij oudere dieren optreedt, wordt soms besloten om geen behandeling te geven behalve diegene die het huisdier comfortabeler maken. In andere gevallen kunnen chirurgie, bestraling of chemotherapie worden gebruikt. Medicijnen zoals lysodren, trilostaan, ketoconazol, L-deprenyl, anipryl of vetoryl kunnen voorgeschreven worden.
Onbehandeld zal Cushing voortschrijden en diverse andere ziekten veroorzaken. Te veel cortisol leidt tot een verzwakt immuunsysteem en maakt het lichaam kwetsbaar voor ziekte en infectie. Dit zal uiteindelijk fataal zijn voor de onbehandelde hond of leiden tot euthanasie. Met behandeling herstellen honden doorgaans binnen vier tot zes maanden en kunnen jaren gezond blijven. Omdat de meeste honden die gediagnosticeerd worden met Cushing oud zijn, kunnen ze hun normale levensduur uitleven en sterven meestal aan iets wat niet gerelateerd is aan de aandoening.