Huisdieren
Huisdieren
Hoewel een longworminfectie zeldzaam is bij een hond die in de stad woont, zijn de landelijke neven van de hond niet zo gelukkig -- vooral die plattelands honden die jagen of regelmatig in een veld zijn.
Een parasiet, longwormen infecteren de ademhalingswegen van honden en leven in de luchtpijp waar ze larven afgeven die worden opgehoest, uitgespuugd of ingeslikt en via de ontlasting worden uitgescheiden.
Behandeling van longworminfecties is meestal eenvoudig, goedkoop en succesvol, zolang de infectie snel wordt behandeld.
Honden raken geïnfecteerd met longwormen door blootstelling aan een ander dier dat de parasiet draagt.
Kreeftjes en slakken zijn vaak dragers, net als wasberen, die zich vaak voeden met kreeftjes. Dit maakt honden die wasberen jagen bijzonder vatbaar voor het oplopen van een longworminfectie.
Longwormen infecteren puppy's wanneer de puppy's in contact komen met het speeksel van een besmet dier, de ontlasting van een besmet dier eten, of via de melk van hun moeder als zij besmet is.
Een vrouwelijke longworm legt haar eieren in de longen van een hond, en de parasiet ontwikkelt zich door alle vijf stadia van haar leven binnen het longweefsel van het besmette huisdier.
Tussen 32 en 35 dagen na de infectie, rijpen de wormen en beginnen ze meer eieren te leggen.
In tegenstelling tot veel andere parasieten, vereisen longwormen geen van de delen van hun levenscyclus om buiten het lichaam van hun gastheer plaats te vinden.
Het primaire symptoom van een longworminfectie is een chronische hoest. Vaak wordt de hoest erger wanneer de hond beweegt of opgewonden raakt.
Terwijl sommige huisdieren geen symptomen van de infectie vertonen, kunnen anderen suf worden, niet in staat zijn om te bewegen en gewicht verliezen.
Een symptoom waar je dierenarts naar zal zoeken, is een stijging in de witte bloedcellen van de hond genaamd eosinofielen.
Als je hond een vermoedde longworminfectie heeft, zal de dierenarts waarschijnlijk een ontlastingsonderzoek uitvoeren. De larven van de longwormen zullen waarschijnlijk zichtbaar zijn, onder de microscoop, in de ontlasting van je hond.
De dierenarts zal ook de medische geschiedenis van je huisdier willen weten en een lichamelijk onderzoek willen doen, waarbij ze naar de longen van je hond zal luisteren met een stethoscoop.
Ze kan een borstfoto maken en de ademhalingsafscheidingen van je hond onderzoeken.
Dierenartsen zullen vaak ook een houtwormtest uitvoeren om dat type infectie uit te sluiten, dat veel symptomen heeft die overeenkomen met een longworminfectie.
De behandeling voor een longworminfectie is meestal een recept van drie dagen Panacur, een "ontwormmiddel" dat wordt gegeven voor andere soorten parasietinfecties. Het is relatief goedkoop en eenvoudig toe te dienen. In poedervorm dien je de medicatie toe aan je huisdier door elke dag gedurende drie dagen de juiste dosis in vochtig voedsel te doen.
Als je hond een ernstige reactie op de infectie heeft gehad, kan de dierenarts ook een rondje van drie- tot 10-daagse ontstekingsremmende medicatie voorschrijven.
Bijna alle honden herstellen volledig van longworminfecties.
De enige uitzonderingen zouden honden zijn die al een aangetast immuunsysteem hadden of degenen bij wie de infectie maanden of zelfs jaren heeft aangetand.
In het geval van een huisdier wier longworminfectie gedurende een bepaalde tijd onbehandeld is gebleven, kan er permanente littekenvorming van het longweefsel zijn en kan de hond het leven lang een chronische hoest blijven houden.
Er is weinig te doen om een longworminfectie te voorkomen.
Met uitzondering van niet laten rondzwerven van je hond en ervoor zorgen dat hij geen besmette kreeftjes of slakken eet, is de beste maatregel die je kunt nemen om op de hoogte te zijn van zijn gezondheid.
Als hij hoest gaat ontwikkelen, breng hem dan naar een dierenarts voor een ontlastingsonderzoek om te bepalen of longwormlarven aanwezig zijn in zijn ontlasting. Dit stelt je in staat om het "ontwormings"proces te beginnen voordat de infectie zijn longweefsel heeft beschadigd.