Huisdieren
Huisdieren
Zoals bij alle andere zoogdieren, is het skelet van een hond gemaakt om vitale interne organen te beschermen, een stabiele basis voor het lichaam te bieden, en het in staat te stellen te bewegen en verschillende functies uit te voeren. De botten van het skelet leveren essentiële voedingsstoffen voor het lichaam, evenals opslag van vitaminen en mineralen. De structuur van het skelet van een hond is grotendeels hetzelfde als dat van een giraffe, een paard, een muis en zelfs een mens. De verschillen liggen in grootte en vorm meer dan in daadwerkelijke typen botten.
Honden, net als mensen, zijn werveldieren. Deze classificatie identificeert ze als dieren wier lichamen zijn gevormd door een skelet en gecentreerd op een wervelkolom. De wervelkolom huisvest het centrale zenuwstelsel en is essentieel voor elke lichaamsfunctie.
Een Pomeraniaan heeft hetzelfde aantal botten als een Deense dog: gemiddeld 319 botten, tenzij dat aantal is veranderd door een operatie. Zo'n operatie kan het kupen van de staart omvatten, wat enkele botten van de staart verwijdert, of amputatie van een ledemaat. De verschillen die tussen rassen bestaan, zijn te wijten aan veranderingen in de grootte, lengte en vorm van de botten, niet aan het aantal botten. De grootste verschillen tussen rassen bevinden zich in de botten van de schedel.
Het hondsenskelet bestaat uit drie hoofdgebieden: appendiculair, axiaal en visceraal. Het appendiculaire skelet vormt de botten van de benen en voeten, het axiale deel van het skelet is de hoofdas van ondersteuning, de kop, nek, wervelkolom, ribben en borstbeen (sternum). De viscerale botten zijn kleine bony delen van het lichaam, zoals de gehoorbeentjes van het binnenoor.
Boten van alle werveldieren bestaan uit vele lagen weefsel. Ze bestaan uit het periosteum, een membraan dat het bot omhult; het compacte bot, het stevige, dikke materiaal dat een bot sterk maakt; het sponsbot, het binnenste deel van het bot dat sponsachtig en gecelluleerd is als een honingraat. Het sponsbot geeft de buitenste structuur eigenlijk meer stevigheid. Boten bevatten merg in het centrale medullaire holte dat bestaat uit vet, en in sommige botten (voornamelijk de appendiculaire en axiale botten) rode en witte bloedcellen.
Sommige van de door mensen gemaakte grootteverschillen in rassen veroorzaken inherente moeilijkheden die leiden tot ziekten. Veel van de grotere hondenrassen hebben zo'n gewicht op de skeletcapaciteit geplaatst dat het problemen creëert zoals panosteïtis, een ontsteking van de lange botten gelegen in de mergholte. Heupdysplasie komt ook voor bij grote, zware rassen; echter, hondenrassen met zeer lange ruggen zijn ook vatbaar voor heupdysplasie.