Huisdieren
Huisdieren
Rimadyl (carprofen) is een niet-steroïde ontstekingsremmer. Het wordt het vaakst voorgeschreven voor oudere honden met artritis symptomen. Bij honden met ernstige pijn kan het medicijn symptomen verlichten en een verbeterde kwaliteit van leven bieden. Maar het medicijn heeft verschillende bijwerkingen die het ongepast maken voor bepaalde honden. De pijnstillende voordelen moeten worden afgewogen tegen de significante bijwerkingen bij het nemen van de beslissing om een kuur Rimadyl behandeling te beginnen.
Geïntroduceerd door Pfizer Pharmaceuticals in 1997, werd Rimadyl snel een van de populairste hondenmedicijnen in het land. Het medicijn werd agressief vermarkt en verkocht, en begin 2000 namen meer dan 5 miljoen honden Rimadyl. De meeste hondenbezitters waren zeer tevreden met de resultaten, het gevoel dat hun honden actiever en met minder pijn waren.
Binnen een jaar na de lancering van Rimadyl begonnen rapporten binnen te stromen over nadelige reacties bij honden. Bij het FDA's Center for Veterinary Medicine betrof 39 procent van de nadelige medicijnrapporten Rimadyl. De FDA adviseerde Pfizer om meer waarschuwingen aan de verpakking toe te voegen en artsen te waarschuwen voor de potentiële gevaren. Veel hondenliefhebbers geloven dat de initiële testen van Rimadyl ontoereikend waren. Volgens de FDA website, "pre-approval studies voor Rimadyl omvatten een klinische proef met 297 honden die het medicijn of een placebo gedurende 14 dagen kregen." Het was een zeer kleine en korte studie voor zo'n zwaar vermarkt en voorgeschreven medicijn.
Initiëel zijn de tekenen van een nadelige reactie op Rimadyl misselijkheid, braken en verlies van eetlust. Er kan diarree of zwarte, teerachtige ontlasting zijn. Sommige honden beginnen grote hoeveelheden water te drinken. Uw hond kan vaker gaan urineren en ongelukjes in huis krijgen. Naarmate de aandoening vordert, kunnen er gedragsveranderingen optreden zoals agressie, verwarring en lethargie. Haar huid en ogen kunnen beginnen te geel worden naarmate de geelzucht intreedt. Aanvallen, verlamming en de dood kunnen volgen.
Er wordt geschat dat van de 5 miljoen honden die Rimadyl binnen de eerste twee jaar namen, 1.500 stierven of werden geëutanseerd, maar dit aantal kan veel hoger zijn. Veel van de honden waren ouder en hun sterfgevallen werden niet aan iets anders dan ouderdom toegekend. Verder wisten veel hondenbezitters en dierenartsen niet van de dodelijke effecten van het medicijn en konden ze de bijwerkingen per ongeluk verkeerd diagnosticeren. Er werden meer dan 10.000 gerapporteerd als negatieve bijwerkingen, maar weer, het aantal kan laag zijn vanwege gebrek aan informatie. Het Senior Dog Project schat dat het aantal oplopen tot 47.000 kan zijn.
Als de tekenen en symptomen van Rimadyl toxiciteit vroeg worden opgemerkt, kan uw hond herstellen. Volledige staking van het medicijn bij het eerste teken van een reactie is de beste actie. Uw dierenarts moet bloedtesten uitvoeren om te bevestigen dat de nieren goed functioneren. Als de symptomen voorbij misselijkheid en braken vorderen naar het geelzuchtstadium, wordt herstel minder zeker. Als uw hond een aanval of andere gevaarlijke reactie lijdt tijdens het innemen van Rimadyl, informeer dan het hulpverlenerspersoneel dat hij het medicijn inneemt zodat ze dienovereenkomstig kunnen behandelen.
Voordat u Rimadyl aan uw hond toedient, zorg ervoor dat uw dierenarts een volledig bloedonderzoek uitvoert. Sommige rassen zoals Labrador retrievers zijn vatbaarder voor nadelige reacties op het medicijn. Als uw hond bekende lever- of nierproblemen of een bloedstollingsstoornis heeft, gebruik dan geen Rimadyl. Eiseer op follow-up bloedonderzoek om de paar maanden en zorg ervoor dat u uw dierenarts op de hoogte stelt van andere medicijnen of supplementen die uw hond inneemt.
De toekomst van Rimadyl blijft onduidelijk. Het heeft zijn plaats in de behandeling van ernstige artrose, en als het wordt gecontroleerd en correct wordt toegediend, kan het het leven van honden verbeteren en verlengen. Maar er zijn andere, veiligere supplementen beschikbaar die verlichting kunnen bieden van ontsteking en pijn. Overweeg glucosamine en chondroïtine, twee natuurlijke supplementen die kraakbeen en gewrichtsfunctie ondersteunen. Gebruik alleen voorgeschreven pijnstillers wanneer absoluut nodig.