Huisdieren
Huisdieren
Aanvallen zijn een veelvoorkomend neurologisch probleem bij honden. Canine aanvallen worden meestal veroorzaakt door de aandoening epilepsie; ze kunnen echter ook het resultaat zijn van hersentumoren of negatieve reacties op medicatie. Aanvallen zijn niet pijnlijk voor honden, zijn meestal niet dodelijk en kunnen behandeld/voorkomen worden met medicatie. Het beste wat u voor uw hond tijdens een aanval kunt doen, is voorkomen dat de hond valt en zich bezeert. Houd nooit de tong van de hond vast, honden slukken hun tong nooit in tijdens een aanval en u kunt hard gebeten worden. Raadpleeg uw dierenarts als uw hond lijdt aan een aanval om de beste behandeling te bepalen.
Tijdens een aanval kan een hond stijf worden en op zijn zijde vallen. U kunt zien dat ze beenbewegingen maken alsof ze rennen. U kunt contracties van de spieren van de hond overal in het lichaam opmerken.
Honden verliezen bewustzijn zodra een aanval begint. Honden die lijdem aan aanvallen zijn niet in staat om te reageren op u of te horen wat u tot hen kunt zeggen.
Honden roepen vaak uit als gevolg van de aanval. De hond kan andere vocalisaties maken, zoals grommen, blaffen, zelfs knurren.
Net als mensen, verliezen honden ook de controle over hun darmen door aanvallen. De hond kan onvrijwillig urineren of ontlasten zodra de aanval begint, of op elk moment tijdens de aanval.
Nadat de aanval voorbij is, kan een hond zich heel verward voelen. Terwijl sommige honden binnen 10 tot 15 minuten van deze verwardheid herstellen, lijken anderen 24 uur lang na een aanval verward te zijn.
Honden die lijden aan chronische aanvallen hebben vaak gedragsroutines die ze volgen. Sommige honden doen regelmatig dingen die buiten hun karakter vallen, zoeken de gezelschap van hun eigenaar, of gedragen zich raar vóór elke aanval. Na-aanvals gedragspatronen treden ook op, zoals direct drinken en dan vragen om naar buiten te gaan voor hun behoeften.
Honden moeten vaak gemediceerd worden na een aanval om ervoor te zorgen dat er geen volgende optreedt of om chronische aanvallen te voorkomen. Deze medicijnen hebben bijwerkingen, waaronder lethargie of sedatie. Aanvalsmedicatie kan ook een toename van eetlust of dorst veroorzaken.