Er kunnen verschillende mogelijke complicaties optreden tijdens het werpproces van een hond, ook wel werpen genoemd:
- Dystocie: Moeilijkheid of obstructie in het werpproces, veroorzaakt door een te groot puppy, verkeerde ligging of uteriene inertie. Dit kan leiden tot verlengde bevalling die diergeneeskundige interventie vereist.
- Uteriene inertie: De baarmoeder heeft onvoldoende samentrekkingen om de puppy's effectief te verdrijven, wat leidt tot verlengde bevalling.
- Stuitligging: Een puppy die met de billen of pootjes voorop ligt in plaats van kop voorop, waardoor de geboorte moeilijker verloopt.
- Uterusprolaps: Een zeldzame noodsituatie waarbij de baarmoeder door de vagina naar buiten komt, waarbij onmiddellijke diergeneeskundige aandacht vereist is.
- Eclampsie: Laag calciumgehalte in het bloed van de moeder tijdens of na het werpen, wat aanvallen en ernstige complicaties kan veroorzaken.
- Retentie van placenta's: Na geboorte die niet worden uitgedreven na de geboorte van de puppy's, wat infectie kan veroorzaken.
- Neonatale complicaties: Pasgeboren puppy's kunnen te maken krijgen met ademhalingsnood, laag geboortegewicht, gespleten verhemelte of andere aangeboren afwijkingen.
Hondeneigenaren moeten zich bewust zijn van deze potentiële complicaties en onmiddellijk diergeneeskundige zorg zoeken als er moeilijkheden optreden tijdens het werpen. Een dierenarts kan de nodige hulp bieden om de veiligheid van zowel de moeder als haar puppy's te waarborgen.
