Huisdieren
Huisdieren
Kortom, operante conditionering leert een hond dat zijn gedrag tot consequenties leidt. De hond 'operateert' daarom in zijn omgeving en leert dat zijn gedrag tot iets goeds of iets slechts kan leiden. De Amerikaanse psycholoog B. F. Skinner, de vader van operante conditionering, geloofde dat versterkt gedrag zal herhalen, terwijl niet versterkt gedrag zal uitsterven en uiteindelijk verdwijnen. Bestraffing aan de andere kant zou gedrag verzwakken en de kans op herhaling verminderen.
Skinners studies werden uitgevoerd met behulp van een Skinner Box die ratten en pedalen bevatte die bij indrukken een voedselpellet vrijgaven. Dit stelde hem in staat om diergedrag in een zeer gecontroleerde omgeving zorgvuldig te bestuderen. Omdat het pedaalgedrag van de rat werd gevolgd door de afgifte van voedsel, herhaalden de ratten het pedaalgedrag keer op keer. Dit was bewijs dat wanneer gedrag werd versterkt, het aanhield en doorging. Dezezelfde toepassing kan in uw voordeel worden gebruikt bij het omgaan met agressief gedrag.
Terwijl B.F. Skinner wordt beschouwd als de vader van operante conditionering, wordt de Russische fysioloog Ivan Pavlov beschouwd als de vader van klassieke conditionering. In dit geval ontdekte Ivan Pavlov hoe honden leren door associaties. Door verschillende experimenten merkte hij op hoe omgevingsgebeurtenissen die eerder geen verband hadden, door ervaring een nieuwe reactie konden produceren. Er is vandaag geen twijfel dat Pavlovs revolutionaire studies de weg hebben geplaveid voor nieuwere, objectievere methoden om gedrag te bestuderen.
Pavlov ontdekte toevallig klassieke conditionering toen hij de speekselklieren van honden bestudeerde. Nadat zijn wetenschappers de honden dag na dag voedden, merkte hij al snel op hoe de honden begonnen te kwijlen bij het louter zien van een witte labjas. Daarom leerden de honden het voedsel te koppelen aan de labjas. Hij bestudeerde dit gedrag verder door een bel te laten rinkelen in nauwe associatie met hun maaltijd. Al snel leerden de honden het geluid van de bel te associëren met voedsel, en kort daarna begonnen ze te kwijlen bij het alleen al horen ervan in afwachting van het voedsel. Dezezelfde toepassing kan worden gebruikt bij het omgaan met agressie bij honden.
Vandaag de dag kunt u Skinners principes toepassen om Goede Hond Charles beter te helpen omgaan met zijn agressie. Bijvoorbeeld, als uw hond blaft, gruweit en naar een andere hond lungt bij het zien ervan, kunt u hem een alternatief gedrag aanleren om te versterken. Zoek een afstand waarop uw hond beter onder controle is, en wanneer hij een hond ziet, vraag hem te gaan zitten. Beloon het gaan zitten met behulp van hoogwaardige lekkers. Omdat het zitgedrag herhaaldelijk wordt versterkt, zal hij in de toekomst vaker gaan zitten; terwijl aan de andere kant, het blaf-, gruw- en longgedrag met de tijd kan uitsterven.
Gebruik Pavlovs klassieke conditionering om uw hond te helpen positieve associaties te maken. Als andere honden een probleem zijn, kunt u een afstand vinden waarop uw hond rustiger is en elke keer dat hij een hond ziet, kunt u hem hoogwaardige lekkers geven. Na verloop van tijd zal hij de aanwezigheid van honden koppelen aan voedsel en dit zal zijn onderliggende emotionele reactie veranderen. In plaats van angstig te reageren, kan hij Pavlovs wet volgen en ook kwijlen in afwachting van de lekkers.
U kunt zich op een gegeven moment afvragen of u operante of klassieke conditionering moet gebruiken om uw hond te helpen. Als algemene regel is het het beste om operante conditionering te gebruiken wanneer uw hond in een cognitieve, denkende gemoedstoestand is en niet van streek lijkt; terwijl u klassieke conditionering moet gebruiken wanneer uw hond van streek is en te maken heeft met emoties zoals angst. Het is cruciaal om een hondengedragsprofessional te raadplegen om te bepalen welke methode het beste is om toe te passen en hoe u deze correct toepast.
Welke methode u ook gebruikt, houd er rekening mee dat Pavlov altijd op uw schouder zit, zoals dierentrainer en mentor Bob Bailey stelt. Inderdaad, klassieke conditionering gebeurt de hele tijd. Als u uw hond vraagt te gaan zitten wanneer hij een andere hond ziet, leert hij op het moment dat u lekkers geeft, dat het zitgedrag tot lekkers leidt, maar hij maakt ook altijd automatisch goede of slechte associaties, al is het nu opzettelijk of niet. Daarom leiden al uw trainingsinteracties – zelfs die welke u puur operant zou kunnen zien – tot klassieke associaties, wat er ook gebeurt.