Huisdieren
Huisdieren
Veel fokkers zijn erg serieus als het aankomt op het fokken van hun honden. De hobby heeft zich als lucratief bewezen. Het proces waarmee de meeste fokkers een teef bevruchten kan variëren van natuurlijke inseminatie tot kunstmatige inseminatie. Omdat er zoveel variabelen in de natuur zitten, kiezen veel fokkers voor de kunstmatige route. Het invriezen van hondenzaad maakt het mogelijk voor landelijke inseminatie tussen twee honden die nooit in dezelfde kamer zijn geweest, of voor een teef om drachtig te worden van pups gezaaid door een reu die al overleden is.
Hondenzaad heeft een "te gebruiken tot" datum. De beste tijd om het zaad te verzamelen is wanneer de hond tussen de 18 maanden en 4 jaar oud is. Na 4 jaar neemt de kans op prostaatziektes toe, wat resulteert in slechte zaadkwaliteit. Oudere reuen kunnen nog gebruikt worden, maar een betere kwaliteitsmonster kan verwacht worden van een jongere, volwassen hond. Als een oudere hond gebruikt wordt, is het raadzaam om eerst een evaluatie van het zaad te laten doen voordat u grote hoeveelheden zaad opslaat.
Na verzameling wordt een monster onder de microscoop bekeken om de mobiliteit, concentratie en voorwaartse beweging van de zaadcellen te bepalen. Als het zaad slechte kwaliteit heeft, wordt de oorzaak bepaald. Als het monster aan de minimale eisen voldoet, wordt het zaaddeel van de ejaculaat (hondenzaad bestaat uit drie delen: slijm, zaad, prostaatvocht) gescheiden van de rest van de vloeistof en gemengd met een "extender". De extender bevat eidooier, antibiotica en chemicaliën om de zaadcellen te beschermen en te voeden tijdens het afkoelen, invriezen en ontdooien. Eenmaal gemengd, wordt het zaad langzaam over een paar uur afgekoeld tot 4°C.
Het afgekoelde zaad wordt in stroken geladen en snel bevroren tot -196°C in vloeibare stikstof. Na invriezen wordt een enkele strook ongedooid om te controleren of het zaad het invriezen en ontdooien heeft overleefd. Met een microscoop wordt het zaad direct na ontdooien en opnieuw na 10 en 30 minuten beoordeeld op mobiliteit en voorwaartse beweging. Het aantal stroken per verzameling varieert per ras, maar gemiddeld 5 tot 10 stroken is de norm. Eenmaal bevroren, kan het zaad onbeperkt in vloeibare stikstof worden opgeslagen.