Huisdieren
In oorlogstheater in Irak en Afghanistan, waar soldaten leven met druk die hen psychologisch voor het leven kan en vaak beschadigt, hebben gewone straathonden gered van de straten belangrijke therapeutische rollen gespeeld als moraalverhogers. Na maanden of jaren het leven te delen met deze geliefde metgezellen, hebben veel soldaten het vooruitzicht om ze na hun diensttijd aan een somber lot over te laten als onacceptabel ervaren, en bergen verzet om de honden naar huis te brengen om de rest van hun leven in veiligheid en comfort door te brengen. Vandaag, naast de vele liefdadigheidsinstellingen en non-profitorganisaties die zijn toegewijd aan het helpen van de menselijke slachtoffers van gewapend conflict, richten enkele hun inspanningen op het evacueren en herplaatsen van deze speciale oorlogshonden.
Dit initiatief (motto: Let No Buddy Be Left Behind) van de Society for the Prevention of Cruelty to Animals International (SPCAI) werd opgericht in reactie op een smeekbede van een Amerikaanse soldaat die in Irak diende. In Bagdad hadden soldaten op patrouille een half-verhongerde, vlooienrijke puppy gevonden en, in schending van militaire voorschriften die troepen verbieden dieren in oorlogszones te onderdak te bieden, ze pakten ze hem op en smokkelden ze hem naar hun verblijf, noemden hem Charlie, wisselden af met hem te verbergen en te verzorgen, voedden hem uit hun eigen rantsoenen en zorgden ervoor dat hij weer gezond werd. Nadat zijn aanwezigheid werd ontdekt, keken hoger geplaatsten de andere kant op, maar een ander voorschrift dat het gebruik van militair vervoer voor niet-militaire dieren verbiedt, was onbuigzaam. Na maandenlang te hebben geprobeerd door de bureaucratie te knippen, kwam de SPCAI eindelijk met een oplossing van $4.000, door een medewerker naar Bagdad te sturen om Charlie op te halen en hem met commerciële luchtvaartmaatschappijen naar de VS te vliegen. Hij arriveerde op Valentijnsdag 2008 op Dulles International Airport en woont nu in Arizona bij de soldaat die de stichting voor het eerst contacteerde. Sindsdien heeft Operation Baghdad Pups meer dan 100 honden en katten geëvacueerd die aan dienstleden in het Midden-Oosten gehecht waren.
In 2006 nam Royal Marine Sgt. "Pen" Farthing een vechthond in die hij vernoemde naar de Afghaanse stad waar hij was gestationeerd: Now Zad. Na verschillende andere zwerfhonden, waaronder een moeder met zes puppy's, die het kamp binnenslurpten en zich thuis maakten, bouwden Britse soldaten een hondenren voor hen, compleet met een mortierbunker om schuil te gaan. Toen het tijd was om te vertrekken, konden ze het niet over hun hart krijgen om de honden te verlaten, die nu 14 puppy's omvatten, en namen ze ze mee op een riskante overlandreis naar een dierenasiel. Nowzad Dogs, opgericht in mei 2007, zamelde geld in om Nowzad en een andere hond naar Farthing en zijn gezin in het Verenigd Koninkrijk te sturen en voor een andere van de roedel om te worden herplaatst bij het gezin van een soldaat in de VS. Nowzad heeft ook geholpen bij het regelen dat honden naar Canada worden gebracht om te wonen bij voormalig militair personeel.
Deze groep, geleid door Anna Maria Cannan, heeft zeven honden uit het Midden-Oosten naar huizen in de VS gebracht. Puppy Rescue Mission, Nowzad, de Soldiers' Animal Companions Fund en andere dierenbeschermings- en veteranenbevorderingsfinancieringsinstanties hebben samengewerkt aan reddings- en herplaatsingsmissies.