Huisdieren
Veel dieren hebben gevoelige oren. Hier zijn enkele opvallende voorbeelden:
Vleermuizen gebruiken echolocatie, wat afhankelijk is van zeer gevoelige oren om te navigeren en te jagen. Honden hebben een veel breder hoorbereik dan mensen en pikken hoge geluiden op die wij niet kunnen horen. Katten kunnen hogere geluiden horen dan mensen en kunnen hun oren 180 graden draaien voor optimale geluidsdetectie. Olifanten hebben grote, gevoelige oren die lage frequentiegeluiden van kilometers ver kunnen detecteren. Walvissen communiceren met behulp van complexe vocalisaties en vertrouwen op gevoelige oren om geluiden onder water op te sporen. Paarden hebben een uitstekend gehoor en kunnen geluiden detecteren die te zwak zijn voor mensen. Konijnen hebben grote, beweegbare oren die hen helpen predatoren op te sporen. Muisjes hebben zeer gevoelige oren die hoge frequentiegeluiden oppikken.
Uilen hebben asymmetrische oren die hen helpen de locatie van prooi te bepalen. Haviken hebben een uitstekend gehoor dat hen helpt prooi van veraf te lokaliseren. Nachtegaals hebben gevoelige oren die hen in staat stellen complexe liederen te zingen.
Slangen hebben geen externe oren, maar ze kunnen trillingen in de grond detecteren via hun kaken. Veel insecten hebben gevoelige haren op hun lichaam die trillen in reactie op geluidsgolven. Vissen hebben kleine botten genaamd otolieten die trillingen in het water detecteren.
De gevoeligheid van de oren van een dier hangt af van verschillende factoren, waaronder de grootte en vorm van het oor, het aantal gehoorcellen, en de omgeving en levensstijl van het dier.