Huisdieren
Huisdieren
Alle honden verharen, maar sommige verharen meer dan anderen. Laat je niet misleiden door beweringen van een "niet-verharende" hond. Zo'n beest bestaat niet, tenzij het een kale hond is. Er zijn rassen die zeer weinig verharen. Omgekeerd zijn er rassen die veel verharen. Het type hond, het seizoen en de algehele gezondheid van het dier geven aan hoeveel haar vrij zal komen.
Honden verharen wanneer nieuw haar groeit en het oude haar uitvalt. Er zijn momenten waarop het verharen opvalt, zoals in het voorjaar, wanneer een hond zijn wintervacht verhaart. Een hond die het hele jaar binnenshuis leeft, zal niet zo vatbaar zijn voor de seizoenswisseling en daarom niet zoveel seizoensgebonden verharen; de hond verhaart het hele jaar door van nature.
Temperatuur en licht spelen een rol. Sommige noordelijke rassen worden bijvoorbeeld geactiveerd om te verharen wanneer het langer licht is en de temperaturen stijgen. Hoeveel haar je kunt verwachten, hangt afhankelijk van het ras van de hond. Honden met ondervacht verharen vaker en in grotere hoeveelheden.
Hormonen kunnen beïnvloeden hoeveel een hond verhaart. Hormonen die een rol kunnen spelen, zijn oestrogeen, testosteron en progesteron. Teven die niet gesteriliseerd zijn, kunnen meer verharen rond de tijd van hun cyclus en terwijl ze een nest zoogdieren.
Honden met allergieën kunnen meer verharen omdat hun huid geïrriteerd is. Hoe gezonder de huid en het haar van de hond, hoe minder hij zou moeten verharen. Ongezond haar wordt broos en breekt gemakkelijk af of valt vaker uit. Een schone hond verhaart ook minder, omdat het haar minder snel in klitten raakt. Gezonde honden verharen over het algemeen niet zo veel als honden met gezondheidsproblemen of honden die parasieten herbergen.
Sommige honden verharen wanneer ze gestrest zijn. Stress beïnvloedt hun lichaamschemie en kan leiden tot huid- en haarproblemen. Bovendien kunnen honden die zich vervelen, tot het likken van zichzelf overgaan. Het is een gewoonte die kale plekken veroorzaakt en tot verharen in plukken leidt.
Het verzorgen van een hond zal het verharenprobleem verminderen. Het type hond kan helpen bepalen hoe vaak hij geborsteld moet worden. Het borstelen van een hond lost het haar los en laat je het in de vuilnisbak gooien. Anders zal het haar gewoon natuurlijk blijven uitvallen – overal op het tapijt en meubels.
Overmatig haarverlies kan een teken zijn van ziekte bij een hond. Schurft, kanker, letsel, ringworm, parasieten en bacteriële infecties kunnen het verharen verergeren. Vlekkerige of kale plekken zijn andere tekenen van problemen en kunnen worden veroorzaakt door Cushing-syndroom of hypothyreoïdie. Zelfs slechte voeding kan de schuldige zijn. Haarverlies gepaard met lethargie is een ander teken dat er iets mis is met de gezondheid van een hond. Een dierenarts kan de oorzaak van het haarprobleem diagnosticeren en een behandelingsplan voorschrijven.
Mensen die op zoek zijn naar een hond die weinig verhaart, moeten de volgende rassen overwegen: Yorkshire terrier, brusselse griffon, chinese kamhond, chinese shar-pei, dandie dinmont terrier, schnauzer, bichon frise, bedlington terrier, affenpinscher, irisch water spaniel, amerikaans water spaniel, cairn terrier, lakeland terrier, malteser, poedel, portugees waterhond, puli, wheaten terrier, welsh terrier, italiaanse windhond, kerry blue terrier en kruisingen van deze rassen.
Vaak moeten honden die weinig verhaart worden geknipt, omdat het haar blijft groeien en behoorlijk in klitten kan raken.
Langharige honden kunnen lijken alsof ze meer verharen dan hun kortharige tegenhangers. Er lijkt alleen maar meer haar omdat het langer is.