Huisdieren
Huisdieren
Honden zoals Siberische huskies en Alaskaanse malamutes die in poolgebieden leven, hebben bepaalde aanpassingen ontwikkeld die nodig zijn voor overleving. Het consistent harde poolklimaat legt veel stress en eisen op aan het lichaam van een niet-inheemse hond die geen aanpassingen heeft ontwikkeld zoals speciale vachten, strikte diëten en bewegingsvereisten.
Een van de belangrijkste aanpassingen van poolhonden is hun vacht. Poolhonden hebben vaak dubbele vachten met een buitenvacht en ondervacht. Buitenvachten zijn doorgaans grof en waterbestendig, terwijl ondervachten dicht, vettig en zacht zijn; dienend als isolatie. Huskies hebben ook haar in hun oren, dat werkt als een set oorkapjes om ze warm te houden. Een andere belangrijke aanpassing is de vorm van hun ogen, die amandelvormig zijn om ze te beschermen tegen wind en kou wanneer ze knijpen.
Volgens All About Huskies, hebben arctische honden zoals Siberische huskies slechts 60 procent van de normale inname van huskies die in warmere klimaten leven nodig. Dit komt omdat hun lichaam in staat is om voedsel, energie en voedingsstoffen volledig af te breken en te gebruiken. Voedsel is niet altijd beschikbaar, waardoor deze aanpassing vitaal is voor hun overleving. Siberische huskies en vergelijkbare honden zoals de Alaskaanse malamoet consumeren voedsel dat rijk is aan vitaminen en mineralen; zoals vette vis zoals zalm, vogels, kleine zoogdieren en walvis- of zeehondenvlees indien beschikbaar.
Poolhonden hebben veel beweging nodig om hun stofwisseling te voeden en om warm te blijven. Omdat Siberische huskies en Alaskaanse malamutes vaak worden gebruikt als slede- en jachthonden, zijn ze gewend aan hoge activiteitsniveaus en verkiezen ze het om bezig te blijven om verveling en agressie te voorkomen. Deze werkhonden worden getraind om mensen en bevoorrading door diepe sneeuw over mijl in vriestemperaturen te vervoeren; een activiteit die warmte produceert die vast komt te zitten tussen hun lichamen en dikke vachten.
Net als elk ander ras hond, hebben poolhonden voldoende onderdak nodig om te overleven. Honden die deel uitmaken van menselijke families in deze koude regio's hebben vaak hun eigen hondenhok, of ze blijven binnen bij mensen. Voor poolhonden die het luxe van een door mensen gemaakt onderdak niet hebben, zullen ze holen graven als er geen permafrost is of zich samenpakken om warm te blijven tijdens perioden van inactiviteit. Als de grond te hard is om in te graven vanwege permafrost, kunnen poolhonden in grotten of rotsuitsteeksels blijven zoals wilde Arctische wolven doen.