Huisdieren
Huisdieren
Voor een hond is urine meer dan alleen afval. Zijn urine - en die van elke andere hond - is gecodeerd met hormonale informatie die hem identificeert. En omdat de reukzin van een hond zo sterk is, kan hij de geuren die door andere honden achtergelaten zijn, opvangen. Hoewel zijn beslissing om te plassen of niet te plassen op een bepaalde plek afhangt van andere factoren, is de universele reden dat hij ruikt voordat hij plaint, dat hij zo veel informatie over de wereld om hem heen kan oppikken door dat te doen.
Ongecastreerde honden urine-markeren vaker dan gecastreerde honden. Urine-markeren is een relatief kleine hoeveelheid plas sproeien. Dit is hoe ze zich aan andere honden adverteren. Een ongekasteerde hond ruikt voor het plassen omdat hij de geuren van andere ongekasteerde honden opvangt, en hij laat ook iets voor hen achter om te vinden. Terwijl gecastreerde honden nog steeds ruiken voor het urineren en minder geneigd zijn om op deze manier te markeren, is het niet met dezelfde maatzoekende intentie.
Zelfs een gecastreerde hond kan rondruiken voor het urineren, omdat dit territoriaale dieren zijn. Bijvoorbeeld, als een hond een whiff van een ongewone geur in zijn gebruikelijke stompinggrond opvangt, kan hij het opsporen en plassen als een bewuste manier om zijn eigen geur achter te laten. Dit is waarom veel honden op dezelfde objecten plassen, zoals bomen en brandkranen: Iedereen wil ten minste een deel van het gemeenschappelijke eigendom claimen.
Soms plasset een hond op iets wat hij gewoon aantrekkelijk of interessant vindt als een manier om het als het zijne te identificeren. Onthoud, de neus van een hond is sterk - doorgaans minimaal 10.000 keer sterker dan de uwe - dus door rond te ruiken, kan hij iets interessants vinden over een kennelijk banale grasperk, tapijt of broekpijp. Wat hij er precies ruikt kan een mysterie zijn, maar als een hond iets ruikt wat hij leuk vindt, kan hij het op de beste manier die hij kent voor zich claimen.