Huisdieren
Huisdieren
Puppy-agressie kan een verwarrend probleem zijn voor nieuwe hondenbezitters. Wanneer hun schattige kleine puppy plotseling uitvalt tegen een bekende oudere hond of een nieuwe vreemde en verandert in een kleine versie van Cujo, weten ze niet wat ze moeten doen. Puppy's, zoals kinderen, doorlopen veel fasen en deze reacties komen meestal voort uit een gebrek aan instructie en socialisatie in plaats van inherent persoonlijkheidsproblemen.
Net als kleine kinderen hebben puppy's hun moeder nodig om ze goed van kwaad te leren. Jonge puppy's worstelen met elkaar en leren beetcontrole van de pijn die ze elkaar toebrengen. Omdat de puppy's allemaal dezelfde leeftijd, grootte en rijpheid hebben, verwonden ze elkaar niet en leren ze belangrijke sociale vaardigheden. Ze leren ook dat het nemen van een hap uit mam, te hard bijten of bijten op gevoelige plekken een reactie uitlokt. De moeder gebruikt correctie zodat de puppy's de signalen leren die andere honden geven om een toenemende intolerantie aan te geven. Echter, puppy's die van hun nestgenoten en moeder worden gescheiden voordat ze acht weken oud zijn, leren deze sociale signalen en grenzen niet.
Erfelijkheid en inheemse fokkerij zijn factoren die agressie kunnen beïnvloeden. Goed gefokte puppy's, zelfs van dominante rassen zoals Duitse herders, Dobermanns en rottweilers, hebben stabiele temperamenten en reageren passend op een situatie, mits hun omgeving gezond is. Echter, overmatige fokkerij van verwante honden, ongeacht kwaliteit en karakter, produceert onstabiele agressie bij elk ras, van speelpoedels tot Deense doggen.
Een andere reden waarom puppy's agressief gedrag vertonen, is wanneer grootte een overweging is. Zeer kleine puppy's kunnen het gevoel hebben dat ze zich moeten opwerpen wanneer de andere oudere hond groot is. Aangezien de puppy zelf moet gaan zorgen voor voedsel, ruimte en speelruimte, compenseert hij soms zijn grootte met een overvloed aan agressie.
Vorige aanvallen door oudere honden omdat de puppy zonder toezicht mocht socialiseren, kunnen angst en daarmee gepaard gaande agressie jegens grotere dieren creëren. Een puppy kan het gevoel hebben dat hij moet reageren of aangevallen wordt. Dit kan het geval zijn, zelfs bij honden die samenwonen, als ze ontoezicht alleen in het huis worden gelaten. Tot de honden volwassen zijn en je weet dat ze een geschiedenis hebben van goed overweg met elkaar, laat nooit een puppy alleen met een oudere hond. Puppy's spelen en dat kan zelfs een goedhartige oudere hond irriteren en hem ertoe brengen bij de puppy te knappen. In sommige gevallen kan een oudere hond slim genoeg zijn om te wachten tot de eigenaar weggaat voordat hij agressie tegen de puppy vertoont. U kunt dan de resulterende tegenslag zien als de puppy onverwachts agressieve neigingen lijkt te ontwikkelen.
Koop altijd een puppy van een gerenommeerde fokker die de tijd neemt om informatie over de achtergrond en genetische samenstelling van uw puppy te geven en u de ouders kan laten zien. Interacteer met de ouders om er zeker van te zijn dat ze een evenwichtig temperament hebben. De beste preventie van puppy-agressie is ervoor te zorgen dat de puppy ten minste acht weken bij zijn nestgenoten en moeder blijft. Eenmaal thuis, zorg ervoor dat de puppy en een oudere hond niet hoeven te vechten om hulpbronnen zoals voedsel, slaapruimte of aandacht. Scheid uw honden in hun eigen respectieve gebieden wanneer situaties escaleren naar agressief gedrag. Wanneer u bij uw honden bent, socialiseer ze samen en met andere honden.
Als agressie al een factor is, laat uw kleine puppy nooit onbewaakt in een gebied met een grotere hond. Let op signalen dat grenzen worden overschreden. Speel nooit touwtrekken met de puppy of sta geen bijten tijdens het spelen toe.