Hondagressie in roedels

Zwerfhonden

• Werkelijk wilde, of zwerf, honden leven hun hele leven zonder menselijke inmenging of socialisatie van welke aard dan ook. Ze zijn de afstammelingen van voormalige huisdieren die wild werden vanwege het leven als zwerver. Veel vormen familie groeperingen, of roedels, zoals wolven en jagen en doden samen om in leven te blijven. Roofgedrag van wilde en gedomesticeerde honden verschilt merkbaar in doel, methode en uitkomst. Wilde honden zijn bekwame roofdieren met een doel, die efficiënt hun prooi doden en consumeren. Roofgedrag van gedomesticeerde honden lijkt meestal op wrede spel. Veel slachtoffers raken gewond of worden op een willekeurige manier gedood en er wordt weinig, zo niet niets, geconsumeerd.

Roedelmentaliteit

• De hond "ziet dingen nog steeds door de ogen van zijn erfgoed," volgens de website Basic Dog Training Online. De wolfsafkomst van honden, met name de roedelmentaliteit, wordt versterkt in omstandigheden met veel honden, en soms wanneer er slechts één andere hond aanwezig is. De verenigde kracht, sterkte, opwinding en zelfvertrouwen van de roedel veranderen individuele honden. Bonnie Beaver, een professor aan de Texas A&M University en expert in roedelgedrag, zegt dat wanneer de roedelmentaliteit overneemt "ze gekke dingen doen die ze niet zouden doen" onder normale omstandigheden.

Prooidrift

• Individueel remmen veel honden hun prooidrift, ofwel vanwege onervarenheid, gebrek aan zelfvertrouwen of menselijke interventie, volgens de studie van 1983 "Attacks by Packs of Dogs Involving Predation On Human Beings," van Borchelt et al., gepubliceerd in het tijdschrift "Public Health Reports." In roedels ervaren honden niet alleen een verhoogde prooidrift vanwege hun wolfsafkomst, ze zijn ook minder geneigd om deze te remmen. Van de drie soorten drift die hondenagressie voeden—prooi, roedel en defensie—is prooidrift misschien het gevaarlijkst, merkt de website Dummies.com op. Als eenheid zijn honden meer geneigd om te sluipen, te achtervolgen, te onderwerpen en te doden. Zelfs roedels van kleine honden, met individuele honden die minder dan 27 pond wegen, hebben mensen gedood, volgens de studie van Borchelt.

Katalysator

• Hoewel hondenroedels het potentieel voor agressie hebben, vereist daadwerkelijk agressief gedrag normaal gesproken een katalysator, die vaak iets buitengewoons is. Zoals gedetailleerd in de studie van Borchelt, hebben onbeheerde groepen van normaal gesproken toezicht honden mensen aangevallen die in paniek raakten en wegliepen, toen de omstandigheden gunstig waren. In één geval waren honden op zoek naar prooi of aan het jagen toen ze twee jongens zagen, die uit angst wegrenden. Het kind dat viel, werd overgeslagen, de dieren richtten hun aanval op het nog steeds rennende kind, wiens vlucht en daaropvolgende worsteling de jacht- en aanvalgedrag van de honden escaleerde. In twee andere gevallen die in de studie worden gerapporteerd, probeerden kinderen langs de huizen van onbeheerde honden te gaan, maar de territoriale roedels vielen in elk geval aan om wat zij als hun territorium zagen te beschermen.

Geschiedenis

• De geschiedenis van individuele honden, en van de roedel als geheel, kan inzicht geven in agressieve aanvallen. Toch is het moeilijk om dergelijke aanvallen nauwkeurig te voorspellen voordat ze plaatsvinden. In de studie van Borchelt concludeerden onderzoekers: "De geschiedenis van de sociale interacties van honden met mensen in verschillende omstandigheden is waarschijnlijk een adequate voorspeller van of deze honden geneigd zijn iemand te bijten. Maar of een dier een herhaalde, onverzettelijke aanval kan aangaan die resulteert in de dood van het slachtoffer, is moeilijker te bepalen."

Versterkende factoren

• Veel factoren voeden ernstige honden aanvallen. De grootte, het aantal en de voedingsstatus van de honden; hun eerdere agressieve ontmoetingen met mensen; de leeftijd, grootte, gezondheid en het gedrag van de slachtoffers; en de afwezigheid van andere mensen in de buurt spelen allemaal een rol bij het motiveren van hondenroedels om aan te vallen. Roedels, zoals menselijke gezinnen, hebben fluctuerende dynamiek die wordt gevormd door zowel genetica als de omgeving.