Huisdieren
Ongecastreerde reuen hebben een hogere neiging om hun territorium te markeren met urine. Castratie van een reu kan hem minder laten plassen, maar het hangt af van zijn leeftijd, grootte en hoe goed hij is getraind.
Markeren is een natuurlijk gedrag, en de urine van een hond stuurt signalen naar andere honden. Zijn drang om te markeren wordt deels gedreven door het geslachtshormoon testosteron. Wanneer een hond wordt gecastreerd, dalen de testosteronspiegels aanzienlijk.
Ongepaste urine markering is een trainingskwestie, en het is volkomen mogelijk om een zindelijke ongecastreerde hond te hebben die nooit binnen plast. Echter, ongecastreerde honden zijn meer geneigd om buiten te markeren.
Kleine honden staan bekend als moeilijker zindelijk te maken dan grote honden. Het is belangrijk om waakzaam te zijn met zindelijkheidstraining en speelhondjes jong te castreren. Als plassen nog steeds een probleem is, overweeg dan een buikband (zie Resources.)
Een hond op zes maanden leeftijd castreren geeft de grootste kans dat hij minder plast. Het is geen zo zekere zaak als hij als volwassen wordt gecastreerd, omdat plassen een aangeleerd gedrag kan worden.
Naast het mogelijk tegengaan van markeren, kan castratie van een hond hem minder agressief maken tegenover andere reuen, en minder afgeleid als er een teef in de hitte in de buurt is.