Huisdieren
Huisdieren
Of je nu een standaardpoedel, een speel- of een dwergpoedel hebt, alle varianten van het ras worden getroffen door huidproblemen. De meeste aandoeningen zijn moeilijk te identificeren. Zodra een stoornis is gediagnosticeerd, zijn er verschillende behandelingen beschikbaar om het onder controle te houden.
Sebaceuze adentitis komt bij poedels vaker voor dan bij elk ander ras. Een geschatte 40 tot 50 procent van de standaardpoedels is drager of lijdt aan deze erfelijke ziekte. De talgklieren, die een vettige stof produceren die de huid vochtig houdt, raken geïnflameerd en gaan met de tijd stuk. Het veroorzaakt haaruitval op de bovenkant van het hoofd, de achterkant van de nek en de rug. Eigenaren zullen een sterke geur en droge zilverachtige schilfers opmerken. Shampoos en voedingssupplementen worden aanbevolen, maar de reacties van honden variëren. Het is cosmetisch in plaats van dodelijk. Fokkers wier honden nakomelingen met de aandoening produceren, moeten op de hoogte worden gesteld.
Deze infectie, ook wel pyoderma genoemd, komt in drie vormen voor. Oppervlakkig pyoderma geeft de poedel jeukende, rode huid met verhoogde korsten. Superficieel pyoderma kenmerkt zich door pustels die uitbreken in grotere korsten. Diep pyoderma creëert abcessen met vochtende rode oppervlakkige wonden. De infectie kan overal voorkomen, maar wordt het meest gezien op de kin, romp, tenen, binnen de oren en op de achterkant van de ellebogen. Hoewel behandelingen variëren, stopt vroege detectie de groei ervan.
Veroorzaakt door schimmels, produceert deze infectie ringworm. Poedels zullen ronde laesies vertonen met schilfers en kleine pustels. De ziekte verschijnt het meest op het hoofd, de staart, poten en voeten. Kleine laesies genezen over het algemeen zonder behandeling binnen vier maanden. Hoewel antischimmelmiddelen soms worden voorgeschreven, zijn therapeutische shampoos ook nuttig.
Poedels ontwikkelen vaak huidaandoeningen door allergieën voor stof, pollen en schimmelsporen, en ook door infectie van vlooienspeeksel. Met zo'n gevoelige huid hebben ze groot voordeel van een leefomgeving zonder schimmel of pollen en van een preventieve vlooienbehandeling van de dierenarts. Deze allergieën veroorzaken jeukende huid, laesies op de huid, afscheiding uit de ogen of neus, en spijsverteringsproblemen. Symptomen verschijnen op het gezicht, borst, buik of voeten. Antihistaminica en corticosteroïden worden vaak gegeven om de jeuk te onderdrukken.
Jeuk bij poedels treedt vaak op om andere redenen dan vlooien. Gevoelig voor huidproblemen zoals standaardpoedels, hebben speel- en dwergpoedels ook vaak alopecia, of gedeeltelijk haaruitval. De hier vermelde huidproblemen zijn slechts een greep uit de aandoeningen die het ras treffen. De meeste chronische huidproblemen bij poedels zijn niet levensbedreigend en kunnen worden beheerst met diergeneeskundig toezicht.