Huisdieren
De term "ontbrekende schakel" wordt vaak gebruikt om een hypothetische overgangsvorm te beschrijven tussen twee groepen organismen. In de moderne evolutiebiologie zoeken wetenschappers niet naar één enkele ontbrekende schakel. In plaats daarvan bestuderen ze een reeks overgangsfossielen die laten zien hoe verschillende groepen met elkaar in verband staan door geleidelijke verandering gedurende miljoenen jaren.
Levend rond 150 miljoen jaar geleden, had Archaeopteryx zowel dinosaurusachtige kenmerken, zoals een lange benige staart en tanden, als vogelachtige kenmerken, waaronder veren en vleugels. Het wordt algemeen beschouwd als een overgangsvorm tussen niet-aviale dinosauriërs en moderne vogels.
Deze 375 miljoen jaar oude vis had schilden en kieuwen, maar bezat ook sterke borstvinnen met polsachtige botten, waardoor het zich in ondiep water en op land kon ondersteunen. Tiktaalik helpt de overgang van vis naar vroege amfibieën te illustreren.
Een uitgestorven carnivoor zoogdier van ongeveer 55 miljoen jaar geleden, Mesonyx had een hondachtige schedel en tanden maar klauwen die leken op die van sommige hoefdieren. Het geeft aanwijzingen over de evolutionaire relaties tussen carnivoren en hoefdieren.
Fossielen zoals Pakicetus, Ambulocetus, Remingtonocetus en Basilosaurus documenteren de geleidelijke verschuiving van landbewonende zoogdieren naar volledig aquatische walvissen, met veranderingen in ledemaatstructuur, lichaamsvorm en gehooraanpassingen.
Samen tonen deze ontdekkingen aan dat evolutie verloopt via vele kleine stappen, met een rijk fossielenbestand in plaats van één enkele ontbrekende schakel.