Huisdieren
Huisdieren
Een getijgerd dier verwijst naar een dier met een geelbruine of grijze vacht met donkere strepen. Tijgers komen voor in veel soorten, inclusief honden, paarden en katten. De tijgervacht is een genetische eigenschap, dus het kan bij de ene broer of zus aanwezig zijn en bij de andere niet. Fokkers die geïnteresseerd zijn in de tijgerkleur kunnen honden specifiek fokken om de tijgervacht te creëren. Bij de Corgi bijvoorbeeld zijn er vier genetische codes die de kleur van de vacht van een hond bepalen. Een van die, het Basispatroon, kan either tan of brindle zijn.
Bij veel honden wordt de kleur van de vacht van de hond bepaald door vier afzonderlijke genetische codegroepen: het Basispatroon, de Distributie, de Merle en het Pigment. Van die vier bepaalt het Basispatroon of een hond getijgerd is of een eenkleurige kleur zal hebben.
Het tijgergen heeft een complexe genetische functionaliteit. Bij deense doggen bijvoorbeeld zal fokken tussen een volledig genetisch reekorst en een half-reekorst, half-tijger een reekorst 75 procent van de tijd produceren en een tijger 25 procent van de tijd. Fokken van een volledig genetisch reekorst met een volledig genetisch tijger zal een tijger 100 procent van de tijd produceren. Ten slotte zal fokken van een volledig genetisch reekorst met een half-tijger, half-zwarte deen zowel modderige reekorsten als bruine zwarten produceren.
Getijgerde paardenrassen hebben gedurende meer dan 100 jaar een rol gespeeld in gedocumenteerde geschiedenis. Veel van de vroege verwijzingen naar getijgerde paarden komen uit Argentinië. Bijvoorbeeld, in 1877, verwees M.V. Pereyra naar "barcino" paarden met een donkergele vacht met een rugstreep. Het is waarschijnlijk dat deze rugstrepen over het hele lichaam werden gevonden, enigszins zoals de huidige zebra. Het barcino ras paarden werd soms vergeleken met een ander soort gestreept ras, de chorreado, die werd beschreven veel zoals de huidige tijgers.
Terwijl sommige hondenrassen vaak gedeeltelijke tijgerpatronen vertonen, is gedeeltelijke tijgering minder gebruikelijk bij paarden. Bij honden kan het gedeeltelijke tijgerpatroon het resultaat zijn van de genetische erfenis van de hond, zoals beschreven in sectie 2. Bij paarden wordt echter aangenomen dat gedeeltelijke tijgerpatronen worden veroorzaakt door afwijkingen in de ontwikkeling van de vacht en niet door genetische erfenis. Dit is slechts een van de verschillen tussen tijgerpatronen bij honden en paarden.