Huisdieren
Huisdieren
Er is slechts één "type" dalmatiër, de bekende gevlekte witte hond die beroemd werd gemaakt door Disney's "101 Dalmatiërs". Dalmatiërs zijn een energieke, intelligente en sociale ras met een onduidelijke oorsprong, maar met vele bijzondere kenmerken die het verzorgen van een individu tot een lonende huisdierervaring maken.
De exacte oorsprong van de dalmatiër is onbekend. De honden reisden mee met de nomadische Romany, of zigeuners, mensen. De naam komt uit Dalmatië, waar ze als bewakingshonden werden gebruikt. Dalmatië was een provincie aan de Adriatische Zee die deel uitmaakt van het huidige Kroatië. Deze honden zijn ook gebruikt als herdershonden, rattenvangers en apporthonden. In Engeland werden dalmatiërs ontwikkeld als koetshond, wat betekent dat ze verantwoordelijk waren voor het vrijmaken van paden voor diligences en het bewaken van de koets en de paarden. In de Verenigde Staten begonnen dalmatiërs te worden gebruikt als wachthonden bij brandweerkazen en namen ze soms zelfs deel aan het redden van mensen uit branden.
Dalmatiërs zijn sterke, gespierde en vrij grote honden, tussen de 48 en 61 centimeter hoog en met een gewicht van 22 tot 25 kilo. Reuen zijn over het algemeen groter dan teven. De neus is zwart, bruin, blauw of grijs. De ogen zijn bruin of blauw, maar kunnen een combinatie van beide zijn. De oren hangen naar beneden, taps toelopend naar een punt, net als de staart. De vacht bestaat uit fijne, dichte haren, en is wit met ronde vlekken van zwart, bruin, donkerblauw, zabel, citroen of een combinatie van drie kleuren, hoewel de American Kennel Club alleen zwarte en levergekleurde vlekken erkent. Puppy's worden geboren zonder vlekken.
Dalmatiërs zijn intelligent en alert, eigenschappen die hen tot goede wachthonden hebben gemaakt. Ze houden er ook van om opschudding te veroorzaken om een lach te krijgen, vooral van kinderen. Ze zijn extreem energiek en houden van rennen. Daarom hebben dalmatiërs dagelijkse stevige wandelingen of joggingrondjes nodig. Tijdens deze uitstapjes moet de hond naast of achter de mens worden geplaatst zodat hij hen als leider herkent. Dalmatiërs moeten de tijd krijgen om los te rennen, maar dat betekent niet dat ze de hele dag in de tuin moeten blijven, omdat ze ook sociale interactie nodig hebben. Appartementen wonen is niet de beste omgeving voor hen. Als ze niet voldoende fysieke en mentale stimulatie en beweging krijgen, vertalen ze die verveling in destructief en nerveus gedrag.
De gemiddelde levensverwachting van een dalmatiër is 13 tot 16 jaar. Erfelijke doofheid kan een probleem zijn bij het ras; 10 tot 12 procent van de dalmatiër puppy's wordt volledig doof geboren en 22 tot 24 procent wordt geboren met gehoor in slechts één oor. De Dalmatian Club of America adviseert euthanasie voor volledig doffe puppy's, maar het is mogelijk om een doffe hond op te voeden en te trainen via handsignalen en trillingen. Dalmatiërs zijn gevoelig voor urinewegstenen omdat hun urine uric acid bevat in plaats van ureum. Regelmatig vers water helpt deze aandoening te voorkomen. Twee maaltijden droogvoer moeten dagelijks aan de hond worden geserveerd. Dalmatiërs verharen het hele jaar door en vereisen daarom regelmatig borstelen.