Huisdieren
In de jaren 1880 ontwikkelde de Duitse belastinginvorderaar en hondenfokker Louis Dobermann een hondenras dat er fel uitzag en zijn baas zonder angst beschermde, maar tegelijkertijd loyale gezelschap bood. De Dobermannpinscher, later buiten Duitsland bekend als de Doberman Pinscher, werd officieel erkend door de Duitse Kennel Club in 1900 en was tegen de jaren 1920 een zeer populair bewakingshondenras geworden in Europa, Rusland en de Verenigde Staten. Een zeer intelligente, alerte en agressieve hond, Doberman Pinschers, liefkozend "Dobies" genoemd, hebben zich bewezen als de ideale hond voor het bewaken van persoonlijk eigendom, politiewerk, legerpatrouilletaken, en zoek- en reddingswerk. Hoewel er verschillende variaties zijn op het algemene uiterlijk van de Doberman Pinscher, erkent de American Kennel Club alleen die honden die volgens AKC-standaarden zijn gefokt als echte Dobies.
Gemakkelijk herkenbaar aan zijn vierkante, compacte en sterk gespierde lichaam en de kortgehaarde, glanzende vacht, draagt de ideale Doberman Pinscher zich met een elegante en trotse houding. Erkende vachtkleuren omvatten zwart, rood, blauw en isabellkleurig. Dobies hebben traditioneel geknipte oren, waarbij het buitenste vlies is verwijderd zodat het resterende oor rechtop kan staan, waardoor de hond een alerte uitstraling krijgt. Verder krijgen Dobies hun staart als puppy gekort. Wat temperament betreft, zijn Doberman Pinschers alerte, energieke, intelligente, levendige, moedige en agressieve honden. Ondanks hun felheid zijn Dobies ook opmerkelijk gehoorzaam en loyaal en zijn ze een goede gezinshond voor eigenaren die bereid zijn stevige en consistente training en voldoende beweging te bieden.
'Witte' Doberman Pinschers lijden aan albinisme, een genetische stoornis waarbij het lichaam niet voldoende melanine produceert, het pigment dat dierlijk weefsel zijn normale kleur geeft. Witte Dobies hebben vachten die variëren van puur wit tot parelgrijs, lichtblauwe ogen, en roze huid die voornamelijk zichtbaar is in de oogranden, de neus en de kussentjes van de poten. Hoewel sommige fokkers gespecialiseerd zijn in witte Dobies, is er veel controverse rond deze praktijk. Albinisme veroorzaakt dat de honden lijden aan fotosensitiviteit, of extreme gevoeligheid voor direct zonlicht, wat ertoe leidt dat ze knijpen of hun ogen sluiten en huidschade kan veroorzaken. Dit heeft een negatieve invloed op hun traditionele nut als werkhonden. De Doberman Pinscher Club of America sponsort Operation: White-Out, dat erop gericht is fokkers te ontmoedigen honden met het albinismekenmerk te fokt en hondenkopers ontmoedigt om een markt voor hen te creëren.
Naarmate Doberman Pinschers steeds populairder werden bij middelklasse Amerikaanse gezinnen die zowel een bewakingshond als een loyale metgezel zochten, begonnen veel kopers naar grotere, indrukwekkender uitziende exemplaren te zoeken. Sommige fokkers besloten de middelgrote Dobies te kruisen met grotere rassen zoals Deense Doggen en Rottweilers om een oversized of "Reuze" Doberman te creëren. Bijna alle fokkers, om de AKC-standaarden voor het ras te handhaven, ontmoedigen kopers om naar "Reuze" Dobies te zoeken om verschillende redenen. Ten eerste specificeren AKC-standaarden een hoogtebereik van 66 tot 71 centimeter voor reuen en 61 tot 66 centimeter voor teven. Iets groter dan deze parameters voldoet niet aan de rasstandaard en mag niet worden gefokt of gepromoot. Ten tweede verwatert het kruisen van Dobies met andere rassen de zuivere Doberman Pinscher stamboeken. Ten slotte onderwerpt het creëren van grotere Dobies de honden aan medische problemen die vaker voorkomen bij grotere rassen, zoals hartaandoeningen en heupdysplasie.
De hond die vaak wordt verward met een miniatuur Doberman Pinscher is in feite een volledig apart ras, bekend in Amerika als de Dwergpinscher en in Duitsland, waar het ras stamt, als Zwergpinschers of "dwergpinschers." Mini Pinschers, volgens de AKC-standaard voor het ras, lijken sterk op echte Doberman Pinschers wat kleur, vacht en houding betreft. Ze zijn echter ongeveer half zo groot als Doberman Pinschers en zijn een veel ouder ras, ontwikkeld bijna 200 jaar vóór de Doberman. Terwijl Dobies werden gefokt om te dienen als bewakingshonden en metgezellen, dienden Mini Pinschers oorspronkelijk op boerderijen waar ze behendige rattenvangers bleken. Dit solitaire leven om schuren en boerenerf vrij van ongedierte te houden, resulteerde in een extreem onafhankelijke en actieve strekking in het typische Mini Pinscher-persoonlijkheid.