Huisdieren
Huisdieren
De baardcollie-ras wordt verondersteld in de 1800s in Groot-Brittannië te zijn ontstaan. Het heeft een geschiedenis als een kuddehond die op schapenboerderijen en veedrijven werd gebruikt. In recentere geschiedenis is de baardcollie gefokt als een showhond en is het ook populair als een gezinshuisdier. In het begin waren er twee verschillende typen van dit ras. Er is nu echter alleen het standaard baardcollie-ras dat wordt erkend.
De twee originele baardcollie-typen waren de border- en de highland-variëteiten. De border had een enigszins golvende vacht die wit en bruin van kleur was. De highland baardcollie had een vacht die wit en grijs was. In de loop van de tijd werden deze twee typen met elkaar gekruist, en nu heeft de baardcollie slechts één variëteit van het ras.
De baardcollie is een middelgrote hond. Het heeft spierige benen en is erg sterk en behendig. De baardcollie is bedekt met lang, warrig haar. De kop heeft een sterke snuit, en de ogen zijn groot met gebogen wenkbrauwen. De oren zijn harig, middelgroot en hangen vrij. De baard van deze hond bestaat uit langer haar dat van de kin, onderlip en wangen hangt. De baardcollie kan in verschillende tinten bruin, zwart of fawn zijn, met of zonder wit erin verwerkt.
De persoonlijkheid van de baardcollie is erg vriendelijk en uitgaand. Deze hond houdt van actief en speels zijn. Het vriendelijke temperament maakt het een favoriet gezinshuisdier, hoewel het een beetje te overactief kan zijn om met kleine kinderen te spelen. Het is bereid om zijn eigenaar te behagen, maar heeft toezicht nodig om te voorkomen dat het in problemen raakt. Hoewel de baardcollie wel blaft, is het misschien niet geschikt als waakhond.
De levensverwachting van de baardcollie is normaal gesproken van 12 tot 14 jaar. Ze hebben doorgaans geen ernstige gezondheidsproblemen. In zeldzame gevallen kunnen sommige coronair hartziekte, staar of epilepsie ontwikkelen. Het is een goed idee om de dierenarts jaarlijks de ogen, heupen en hart van dit ras te laten controleren.