Huisdieren
Huisdieren
Ook bekend als de Alapaha blue blood bulldog, was de blue bloodline bulldog in gevaar van uitsterven tot 1979, toen een groep zuidelijters de Alapaha Blue Blood Bulldog Association oprichtte, met rasstandaarden en fokregelgeving. De blue bloodline bulldog is een middelgroot, krachtig gebouwd, behendig en alert ras. Geclassificeerd als een werkhond onder de standaarden van de North American Kennel Club, wordt het voornamelijk gefokt als bewaker en gezellenshond.
Voor de oprichting van de Alapaha Blue Blood Bulldog Association is veel van de oorsprong en geschiedenis van het ras ongedocumenteerd. Men gelooft dat de oorsprong van de blue bloodline bulldog kan worden herleid tot de nu uitgestorven mountain-, old southern white- en old country bulldog. Geïntroduceerd in de staten in de 18e eeuw, werden deze rassen gefokt voor bruikbaarheid en uithoudingsvermogen. Omdat originele bulldogs meer gewend waren aan koelere klimaten die in Engeland voorkomen, begonnen plattelandszuidelijters Engelse bulldogs te kruisen met greyhounds, great danes en Catahoula red wolf hybriden, wat rassen opleverde met een hogere hittetolerantie.
De vroegst gedocumenteerde bloedlijnen van de blue bloodline bulldog waren de Otto, silver dollar, cowdog, en Catahoula bulldog. De Otto werd voornamelijk gebruikt als ongedierte-uitroeier, en was niet verlegen of geluidsgevoelig. De meest agressieve van de bloedlijnen, de silver dollar, was een mix tussen Catahoula, Amerikaanse pit bull terrier en mountain bulldog. De cowdog-lijn ontstond uit een kruising tussen een Engelse bulldog en Catahoula cur, en werd gefokt om vee te hoeden. De Catahoula bulldog was het resultaat van een kruising tussen de old southern white bulldog en de Catahoula leopard dog, en was een groot, atletisch ras dat bekend stond om zowel zijn gezelschap als bescherming.
Oorspronkelijk gefokt om wild vee te vangen, is de blue bloodline bulldog een allround werkhond die goed werkt op boerderijen en ranches om vee en mensen te bewaken en ongedierte uit te roeien. De blue bloodline bulldog is bezitterig, attent en zeer trainbaar. Zelfverzekerd en alert, vertoont het ras assertiviteit jegens andere honden en vreemden. Ze hebben open ruimte en consistente menselijke interactie nodig en zijn niet geschikt om in een kennel te houden. De blue bloodline bulldog vereist minimale verzorging -- baden, borstelen en nagels knippen -- en zijn zeer resistent tegen ziekte, letsel en aandoeningen.
Reuen zijn over het algemeen 20 tot 24 inch aan de schofthoogte en wegen tussen de 70 en 90 pond. Teven zijn over het algemeen kleiner, wegen tussen de 55 en 75 pond en meten tussen de 18 en 22 inch aan de schofthoogte. Blue bloodline bulldogs hebben een doosvormige kop met een uitgesproken groef tussen de ogen. De schedel is breed en plat. Er is geen standaard voor oogkleur, echter het derde ooglid mag niet zichtbaar zijn en zwarte oogranden worden verkozen op witte honden. De snuitlengte is tussen de 2 en 4 inch, en is breed, vierkant en heeft een sterke onderkaak. Blue bloodline bulldogs moeten tussen de 36 en 42 tanden hebben, met minstens een 1/8 onderbeet. De oren zijn klein, V-vormig en moeten op ooghoogte zijn met de hond wanneer hij alert is. Ze worden niet geknipt. De algehele lichaamsbouw van de blue bloodline bulldog is vierkant en robuust. De staart wordt niet geknipt en moet matig dik zijn en lang genoeg om de hakken te bereiken. Kleuring varieert, maar het voorkeurspatroon is minstens 50 procent wit. Gekleurde vlekken kunnen bestaan uit zwart, rood, effen blauw, chocolade, fawn, seal, merle of brindle. De vacht van een blue bloodline bulldog moet kort, stijf en glanzend zijn.