Huisdieren
Huisdieren
Blauwe papegaaien zijn papegaaien met een voornamelijk blauw verenkleed. Papegaaien zijn vogels uit de familie Psittacidae die inheems zijn in warme klimaten. Ze hebben gebogen snabels en zijn zygodactyl, wat betekent dat ze vier tenen op elke poot hebben; twee wijzen naar voren en twee naar achteren. Ze worden oud, zijn hoogintelligent en komen in een verscheidenheid aan kleuren en patronen. Bij de meeste vogels lijken veren blauw niet door pigmentatie, maar door de manier waarop het licht op de veren valt.
De hyacintara, van ongeveer 100 cm lang, is de grootste papegaai. Hij is overal blauw, behalve een beetje geel aan de onderbek en rond het oog. Hij is inheems in zuidelijk Brazilië en westelijk Bolivia, waar hij in palmbomen nabij zwampen, rivieren en meren rust. Hyacintara's worden meestal in paren of kleine gezinsgroepen gevonden, en het vrouwtje is kleiner dan het mannetje. Als huisdier is het zacht en liefkozend tegenover zijn eigenaar, maar kan agressief zijn tegen vreemden. Zijn enorme bek heeft een bijtkracht van ongeveer 21 kg/cm². Hij neigt zijn zitstokken te vernietigen, die regelmatig vervangen moeten worden. Hij eet fruit en graan en kan leren praten. De hyacintara is een zeldzame en beschermde soort.
De bruinvleugelpapagaai is ongeveer 28 cm lang, en meestal marineblauw, hoewel hij een wit plekje op zijn keel heeft, zijn voorhoofdveren roze randen hebben en de dekkveren onder de staart rood zijn. De vogel heeft een roze ring om zijn ogen, wiens kleur dieper wordt tijdens het broedseizoen. De bruinvleugelpapagaai is inheems in de bergwouden van noordwest-Venezuela, west-Colombia, Ecuador en noordwest-Peru. Hij leeft in paren of kleine zwermen. Als huisdieren zijn bruinvleugelpapagaaien tamelijk zenuwachtig en kunnen elkaars koppen zo lang smoezelen tot de veren lang duren voordat ze teruggroeien. Ze eten ook fruit en graan en kunnen leren praten.
De roodborstparkiet is een 21,5 cm vogel met een zeeblauw hoofd en nek, blauwgroene vleugels met helder blauwe en zwarte tekeningen, een groene staart met gele en zwarte tekeningen. Het mannetje heeft een gele onderzijde met rode keel en borst — de keel en borst van het vrouwtje zijn geel. De vogel is inheems in droge struikgewasgebieden in New South Wales en noordelijke delen van Zuid-Australië. Hij is zeldzaam in de natuur, maar nu en dan kunnen grote zwermen worden gezien die op de grond voeden. De vogel kan zingen, en gaat goed met andere vogels uit. Hij eet graan en insecten, alsook commercieel eieren of zachte voeding.
De turkooisparkiet of turquoisine is een 21,5 cm parkiet met een hemelsblauw hoofd, vleugels en veren. Hij heeft een gele en groene staart en de mannetjes hebben rood op de vleugels. De turquoisine leeft ook in paren of kleine zwermen in grasland en open bossen en komt uit bij schemering. Ze zijn inheems in New South Wales, Australië. Net als de roodborstparkiet zingt hij en eet graan, insecten, eieren en zachte voeding.