Huisdieren
Huisdieren
Hoewel de geschiedenis van de Chihuahua onbekend is, wordt algemeen aangenomen dat de hond in Mexico is ontstaan rond de 9e eeuw. De eerste Chihuahua werd tentoongesteld door de American Kennel Club (AKC) in 1890 en geregistreerd in 1903; de rasstandaard werd pas 20 jaar later vastgesteld. In 1952 werd het ras gesplitst in de langharige en kortharige variëteiten, en ontstond de moderne rasstandaard.
Chihuahuas waren erg populair tijdens de jaren 1950, en de bouw die in deze periode werd bevoordeeld, was wat bekend staat als het "herten" type. Dit type heeft een fawnkleurige vacht, langere poten en snuiten, grotere oren en weit uit elkaar staande ogen, wat de hond een uiterlijk geeft van een klein hert. Deze eigenschappen worden niet langer gewaardeerd, en het herten type voldoet niet aan de huidige rasstandaard. Niettemin ontvangen sommige fokkers nog steeds verzoeken voor dit type hond.
De ronde, gewelfde kop van de Chihuahua wordt verondersteld af te stammen van een hond die op het eiland Malta is ontstaan en een zachte plek had in de bovenkant van de schedel waar de botten niet samenkwamen. Genoemd een molera, deze plek wordt gevonden bij de appelkop Chihuahuas. De botten smelten doorgaans samen op de leeftijd van 3 jaar, hoewel sommige moleras blijven. De appelkop, met zijn kortere poten en snuit, werd de basis voor de moderne rasstandaard, vervangend de langere hertenkopvorm.
In de periode van de populariteit van de Chihuahua in de jaren 1950 waren de kleinste honden modieus en werden er inspanningen geleverd om te fokken voor kleine omvang. Hoewel het ras niet gecategoriseerd wordt op basis van grootte, en de rasstandaard specificeert dat het ideale gewicht tussen de 4 en 6 lb. ligt, resulteerden kleine honden uit fokken tussen de kleinste ouder exemplaren die konden worden gevonden. Deze honden hadden vaak ernstige gezondheidsproblemen, en de Chihuahua club heeft publiekelijk de maatgerelateerde termen veroordeeld die worden gebruikt om de honden te beschrijven.
Chihuahua fokkers hebben in de afgelopen 50 jaar grote stappen gezet in het verbeteren van het type en het temperament van het ras. De honden uit de jaren 1950 waren bekend om hun vuurige humeur. De honden van vandaag zijn uitstekende waakhonden, klaar om zichzelf of hun eigenaren op elk gewenst moment te verdedigen. Ze zijn ook eleganter, met een ronde kop, kleinere oren en grote ogen die goed naar voren in het gezicht van de hond staan. De poten zijn korter in verhouding tot het lichaam, wat de hond een gebalanceerd, symmetrisch uiterlijk geeft.
Sinds de jaren 1950 hebben kwaliteitsfokkers hard gewerkt om de kwaliteit van de gezondheid te verbeteren en sommige aandoeningen te elimineren die deze kleine honden traditioneel hebben geteisterd. Deze omvatten luxating patellae, of knieschijven die uit positie verschuiven, ooginfecties vanwege de grote, uitstekende ogen, epilepsie en hypoglykemie of lage bloedsuiker. Ze zijn ook vatbaar voor hart- en ademhalingsaandoeningen, maar door de rasstandaard te volgen en ervoor te zorgen dat honden met genetische aandoeningen niet worden gefokt, is het algemene uiterlijk en de kwaliteit van het ras verbeterd.