Huisdieren
Huisdieren
Bekend om vriendelijk, zacht, makkelijk te trainen en goedhartig te zijn, is de labrador retriever een populair ras als gezinshond, geleidehond of als werkretriever voor de politie en strijdkrachten. Het ras vereist veel beweging en heeft een bijzondere affiniteit met zwemmen. Het houdt ervan om te kauwen en voorwerpen in zijn mond te houden, maar heeft stimulatie nodig; anders kan het destructief worden in huis als het te lang alleen gelaten wordt. De Labrador is afkomstig van Newfoundland, Canada, en werd gefokt om vogels te jagen en terug te halen.
De Labrador werd getraind om te jagen met geweersporters en verdiend de bijnaam "gun dog". Het eerste schriftelijke verslag van het ras was in een brief van een bezoeker aan Newfoundland in 1822. De reiziger schreef over "kleine waterhonden" die de voorkeur hadden voor terugbrengen omdat hun gladde, korte vachten geen ijskoud water vasthouden bij koud weer. De Earl of Malmesbury uit Groot-Brittannië vond de honden leuk en liet er enkele naar Engeland importeren. In 1887. De naam "Labrador" werd aan deze honden verbonden toen de Earl ze per ongeluk zijn "Labrador honden" noemde.
Het vriendelijke en evenwichtige temperament van het ras maakt het een voorkeurstherapiehond en geleidehond voor blinden en doven. Het kan worden getraind om affectie, troost en gezelschap te bieden aan mensen in ziekenhuizen, verpleeghuizen, verzorgingstehuizen, gevangenissen, mentale instellingen, scholen - vooral voor leerlingen van het speciaal onderwijs - en stressvolle situaties zoals rampgebieden. De zachte aard van het ras strekt zich ook uit tot andere dieren. In een merkbaar voorbeeld ontwikkelde zich in het Elephant Sanctuary in Hohenwald, Tennessee, een vriendschap tussen soorten tussen een olifant en een Labrador, waarbij de Lab zijn vriendschap met de olifant verkoos boven de mensen en de andere honden in het sanctuarium.
De neus van een Labrador heeft 25 keer meer reukreceptoren dan mensen. Daarom worden ze gebruikt voor jacht, opsporing, wetshandhaving en als detectiehonden. Een Labrador kan zelfs een zwakke geur van verre opmerken. De neus van het ras is gebouwd voor superieure prestaties, met spleten naast de neusgaten waardoor meer lucht door de neus kan passeren, waardoor de circulatie over de reukreceptoren wordt bevorderd. Labradors kunnen criminelen, drugs, wapens of bommen opsporen. Sommige honden worden gebruikt om mensen te vinden die onder puin zijn begraven na aardbevingen, cyclonen of aardverschuivingen.
Als werkhond met een goede eetlust, is het ras gevoelig voor gewichtstoename als het niet genoeg beweging krijgt. Ze groeien snel en zijn genetisch gevoelig voor heupdysplasie. Labrador puppy's moeten een dieet krijgen dat is bereid voor grote rassen, of een regulier hondenvoer dat minder dan 25 procent eiwit bevat. Volwassen Labradors zijn bijzonder gevoelig voor een levensbedreigende aandoening genaamd maaltorsie. De aandoening manifesteert zich meestal met een hond in verschillende graden van noodgeval, gekenmerkt door hijgen en een opgeblazen buik. Het gebeurt wanneer honden droog hondenvoer eten en het voedsel dan in de maag uitzet wanneer de hond direct na het eten water drinkt. Nadat je de porties droog hondenvoer in de bak van de hond hebt gedaan, voeg dan warm water toe tot op het niveau van de brokken. Laat het vijf minuten staan voordat je voert, zodat het absorptie/uitzettingsproces in de bak plaatsvindt, niet in de maag van de hond.
Slim als ze zijn, leren de honden snel, maar ze kunnen een onafhankelijke strekking hebben. Sommige honden - vooral die met sterke retriever eigenschappen - zullen zich gaan vervelen tijdens de training. Eigenaren moeten ze geduldig overtuigen op een leuke, maar vaste en rustige manier dat wat de mens wil doen net zo leuk is als een flushing game.