Huisdieren
Huisdieren
Bekend als een zeer aanpasbare hond, past de Norfolk terrier zich goed aan aan veel leefsituaties, inclusief leven op het platteland of in de stad. Zolang je aan zijn bewegingsbehoeften voldoet, past de Norfolk zich goed aan aan appartementenleven. Met de juiste begeleiding en aandacht bewijst dit intelligente ras makkelijk te trainen te zijn.
Oorspronkelijk uit Engeland en ontwikkeld om ongedierte en vossen te jagen, werden de Norfolk en Norwich terriers lange tijd als één ras beschouwd. In 1979 werden de honden gescheiden in twee verschillende rassen; de rechtorige variëteit werd de Norwich terrier en de slapoorige de Norfolk terrier. Ook in 1979 kreeg de Norfolk terrier erkenning van de American Kennel Club als onderdeel van de terriergroep.
Een van de kleinste van de werkterriërs, volgens de American Kennel Club, de Norfolk terrier staat ongeveer 23 tot 28 centimeter hoog en weegt ongeveer 5 kilo of minder. De rechte, draadachtige vacht is ongeveer 4 tot 5 centimeter lang en komt voor in kleuren van rood, tan en zwart of een blauwgrijze tint genaamd grizzle. De kleine slaporen hangen dicht langs de zijkanten van het hoofd. De staart van de Norfolk terrier, meestal gedokt, zit hoog en staat rechtop.
Gefokt als een werkas, verkiest de Norfolk terrier om actief te blijven, of de activiteit nu bestaat uit rennen, ballen achterna jagen of spelen met de kinderen. Het ras is een ware gezinshond die graag tijd doorbrengt met zijn eigenaar. De Norfolk terrier geniet van het gezelschap van andere huisdieren in de huishouding, maar vereist toezicht rond kleinere dieren zoals hamsters of giraffen vanwege zijn natuurlijke jachtinstinct. Net als veel kleinere rassen, heeft de Norfolk de neiging te geloven dat hij de roedelleider is als zijn eigenaar dit toestaat, wat vaak gedragsproblemen veroorzaakt.
Normaal gesproken een gezond ras met weinig gezondheidsproblemen, sommige Norfolks kunnen gevoelig zijn voor rug- en oogaandoeningen.
Beweging is een primaire overweging voor de Norfolk terrier. Dagelijkse wandelingen en toegang om te rennen in een omheind gebied zijn nodig om aan de energiebehoeften van deze hond te voldoen. Gebrek aan voldoende beweging bij de Norfolk leidt vaak tot gedragsproblemen zoals blaffen, graven, verlatingsangst en het bewaken van voedsel, speelgoed of meubels. Deze problemen treden ook op als je geen stevig maar zacht leiderschap over de hond biedt. Dit ras heeft een eigenaar nodig die zich inzet om de rol van roedelleider aan te nemen. De draadachtige, licht verharrende vacht van de Norfolk terrier vereist regelmatig borstelen en professioneel strippen.