Huisdieren
Huisdieren
De Ierse Staffordshire Bull Terrier heeft een luidruchtige en multiculturele geschiedenis. Beginnend als een vechthondenras in Ierland en Engeland, is dit ras een mix tussen de buldog en de terriër. Het ras heeft zich sindsdien verder ontwikkeld sinds de opkomst in de 19e eeuw. In 2010 is het ras geregistreerd bij zowel de Kennel Club van het Verenigd Koninkrijk als de American Kennel Club. Hoewel het niet langer een vechthond is, is het ras in plaats daarvan een huisdier dat bekend staat om zijn onverschrokkenheid, zijn liefde voor het kauwen van dingen, en zijn vermogen om goed overweg te kunnen met oudere kinderen in gezinshuizen.
Vanaf de 13e eeuw werden honden gebruikt voor stierenbijten, een vorm van openbaar vermaak. Bulldograssen vochten met een stier met toeschouwers gokkers die riepen voor hun hond om te winnen. Om nieuw vermaak en competitie te creëren, begonnen hondenfokkers nieuwe rassen te creëren. Fokkers kruisten bulldogs voor hun kracht, vastberadenheid en bijna roekeloze onverschrokkenheid en terriërs voor hun snelle bewegingen en behendige lichaamstypes.
Volgens CanineChronicle.com was de Ier James Hinks (1829-1878) de eerste Bull Terrier fokker en werd rijk uit de handel. Een arme man uit Mullingar, Ierland, Hinks raakte betrokken bij hondengevechten, wat hem geld en een kans gaf om in status te stijgen. Om een nieuw wrede soort ras te creëren, bracht Hinks de buldog en de Staffordshire terrier samen om een competitieve, intelligente en loyale ras te creëren.
Nadat de mastiff-achtige bulldogs en snelle terriërs een goed gevestigd "bull en terrier" ras waren geworden, bleven fokkers het ras verder ontwikkelen voor vechten in Staffordshire, Engeland. Toen Groot-Brittannië dierenwelzijnswetten aannam die stieren- en beerbijten verboden, kwamen menigten samen om te kijken en te gokken op hond-gegen-hond gevechten. De Ierse Staffordshire terrier was de top vechthond.
Toen Engeland de Staffordshire terrier in de Kennel Club wilde registreren in de jaren 1950, was er een beetje een probleem. Er waren twee typen Staffordshire ras--een Engelse en een meer Ierse met kleine verschillen in vorm, grootte en gedrag. De Kennel Club stuurde de Staffordshire honden naar Ierland om de hond zuiver te houden als een Ierse fokstam.
In de jaren 1980 brachten Ierse fokkers het ras terug naar Engeland om het te onderscheiden van de Staffordshires van de Kennel Club van het Verenigd Koninkrijk. Ze voegden "Iers" toe aan de naam van het ras om de twee rassen voorgoed te scheiden.
Ierse fokkers ontwikkelden een hogere, slankere en meer behendige hond dan de Staffordshire hond van de Kennel Club. Toen Ierse en Engelse wetgevers officieel de hondengevechtssport verboden, waren er weinig mensen geïnteresseerd in het kopen of fokken van de bull terrier. Echter, een hernieuwde interesse in de hond herleefde in de jaren 1980 toen de hond werd gekocht als huisdier in het Verenigd Koninkrijk en in de VS.